Serafim av Sarov

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Serafim av Sarov
Seraphim of Sarov (after 1903, priv.coll).jpg
NamnПрохор Мошнин, Prokhor Mosjnin
Fødd19. juli 1754
FødestadKursk
Daud2. januar 1833
DødsstadSarov
Yrkemunk
Helgendag1. august, January 2

Serafim av Sarov (fødd Prokhor Isidorovitsj Mosjnin 19. juli 17542. januar 1833) var ein russisk munk og mystikar. Sankt Serafim budde i klosteret i Sarov, men verka som åndeleg far for det då vesle nonneklosteret i Divejevo, nokre kilometer frå Sarov. St. Serafim er ein av dei mest elska av dei russiske helgenane, og blei kanonisert den 19. juli jul./ 1.  1903 greg. etter personleg påtrykk frå tsar Nikolaj II. Relikviane hans blei tekne vare på i ein gullsarkofag i Sarovklosteret, men under revolusjonen blei dei gøymde av nonnene frå Divejevo, som sydde dei inn i lerret. Bolsjevikane var særs oppsett på å finna relikviane, då det blei sagt at St. Serafim hadde sett kommunistane si maktovertaking og fall.

I kaoset under revolusjonen og den påfølgjande borgarkrigen forsvann relikviane ut av historia. I 1991, på slutten av Gorbatsjov sin reformperiode, blei relikviane funne igjen i kjellaren i eit ateistisk museum i Leningrad, framleis innsydd i lerret, og merka med påskrifta "gamle måleri". Sommaren 1991 blei relikviane tekne til Moskva under stor kyrkjeleg festivitas, med m.a patriark Aleksij II til stades. Klosteret i Sarov var enno ikkje gjenopna, men det blei avgjort at relikviane skulle takast vare på i nonneklosteret i Divejevo. Det er i dag eit av dei store ortodokse pilegrimsmåla i Russland.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]