Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester
K. 364
Sinfonia concertante av Wolfgang Amadeus Mozart
Periode Wienerklassisismen
Komponert 1779
Typisk lengd 30:42
Satsar 3


Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester i Ess-dur, K. 364 (320d), vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart.

På tida då han vart komponert i 1779, var Mozart på reise i Europa, mellom anna i Mannheim og Paris. Den kompliserte orkesterdynamikken syner at dei europeiske orkestra på denne tida hadde vorte meir teknisk kompetente og var sterkt påverka av besøket Mozart gjorde i Mannheim i under reisa. Mozart hadde eksperimentert med sjangeren Sinfonia concertante og dette verket vert rekna som hans mest suksessfulle innan sjangeren, i overgangen mellom symfoni og solokonsert.


Instrumentering[endre | endre wikiteksten]

Stykket er skriven i tre satsar for solo fiolin, solo bratsj, to oboar, to horn og strykarar, sistnemnde med to bratsjar.

Partiet for solobratsj er skriven i D-dur i staden for Ess-dur, og instrumentet er stemd opp ein halvtone (scordaturateknikk) for å gje ein klårare tone. Denne teknikken er uvanleg når ein spelar dette på ein moderne bratsj.

Det har òg vorte arrangert for cello i staden for bratsj.

Satsar[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  • Mordden, Ethan. A Guide To Orkesterl Music: A Handbook for Non-Musikars (Oxford, 1980).
  • Smith, Erik. Notes to Mozart Sinfonia Concertante K364 (L.P. DECCA 1964)

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]