Trygve Waage

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Trygve Waage
Fødd 22. april 1918
Død

21. april 1978

Trygve Waage (22. april 191821. april 1978) var ein norsk sjakkorganisator. Han var i åra 1967-1970 president i Norges Sjakkforbund[1], og vart i juli 1977 den første formannen i det som då heitte Norges Sjakkforbunds Ungdom, no Ungdommens Sjakkforbund.[2]

Trygve Waage gjorde ein stor innsats med å organisere skule-, barne- og ungdomssjakk gjennom mange år. Frå sesongen 1964/65 vart han formann i Norges Sjakkforbund sitt skulesjakkutval[3], frå juli 1966 visepresident og frå juli 1967 til juli 1970 president i Norges Sjakkforbund [4]. I alle desse posisisjone la han stor vekt på rekruttering, skule- og ungdomssjakk.

Då han gjekk av som president i 1970 tok han på seg vervet som formann for Norges Sjakkforbunds Ungdomsutvalg. Som formann gjekk han i gang med å bygge opp ein organisasjonsstruktur, mellom anna med kontaktpersonar for barne- og ungdomsarbeidet i alle fylke, «ungdomskonsulentar».[5]

For å få støtte som ungdomsorganisasjon frå dåverande STUI, viste det seg nødvendig å opprette ein eigen organisasjon, med eige styre, eige årsmøte, eigne krinsar og lokallag. Dette vart etter gode førebuingar fremma som forslag til Norges Sjakkforbund sin kongress i Bergen i 1977, der forslaget vart vedteke, og som ovanfor nemnt: Arkitekten og organisasjonsbyggaren vart den første formannen.[6]

Trygve Waage døydde uventa dagen før han skulle feira 60-årsdagen sin.

Æresmedlem i Norges Sjakkforbund og Norges Sjakkforbunds Ungdom[endre | endre wikiteksten]

Trygve Waage blei på årsmøtet i Norges Sjakkforbunds Ungdom i juli 1978 utnemnd til organisasjonen sin første æresmedlem, post mortem.[7] Han var allereie på kongressen i Norges Sjakkforbund 20. juli 1974 utnemnd til æresmedlem i Norges Sjakkforbund.[8]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Fotnotar

  1. Brekke s. 94
  2. Brekke s. 78
  3. Brekke s. 72
  4. Brekke s. 96
  5. Brekke s. 78
  6. Brekke s. 78
  7. Brekke s. 78
  8. Brekke s. 5