Blåmåndag

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Calendar.png

Fastelavn

Faste

Blåmåndag er tradisjonelt den siste måndagen før fasta tar til. Dagen kan ha denne nemninga fordi ein tidlegare pynta alteret i kyrkjene med eit blått klede denne dagen.[1]

Dagen før blåmandagen, fastelavnssundag, var det vanleg å festa. Festinga kunne halda fram til månadagen, slik at også denne dagen blei rekna som ein fridag.[1]

Tradisjonelt skulle alle handverkssveinar ha fri kvar måndag, «halde blåmandag». Sveinelauga hadde møte måndag føremiddag ettersom det var fordbode i lang tid å ha møte på sundagar. I Noreg blei denne typen blåmåndag avskaffa ved handverksloven av 1839.[1]

No for tida blir uttrykket «blåmåndag» meir brukt om ein vond dag, ein dag etter ein rangel i bokstavleg eller overført tyding, der ein vaknar opp til arbeidsveka att etter helga.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Blåmandag», Store norske leksikon, 14. februar 2009, https://snl.no/bl%C3%A5mandag