Epidot

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Epidot
Epidote Oisans.jpg
Epidotkrystallar
Generelt
KategoriSorosilikat
Kjemisk formel{Ca2}{Al2Fe3+}[O|OH|SiO4|Si2O7]
Identifikasjon
FargePistasjegrøn, gul-grøn, grønaktig svart
KrystallformPrismatisk med striper, trådaktig, massiv
KrystallsystemMonoklin – prismatisk
TvillingOn [100]
Kløyv{001} perfekt og {100} uperfekt
BrotFlat vanleg til ujamn
Mohs hardleiksskala6–7
Glansglasaktig til harpiksaktig
StrekfargeGråaktig kvit
TransparensGjennomsiktig til nesten ugjennomsiktig
Spesifikk vekt3.3–3.6
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (-)
Brytingsindeksnα = 1.715–1.751
nβ = 1.725–1.784
nγ = 1.734–1.797
Dobbeltbrytingδ = 0.019–0.046
PleokroismeKraftig
Kjelder[1][2][3]

Epidot, tidlegare kalla pistacitt, er eit grønt mineral. Det er særleg vanleg som ein bestanddel av lågmetamorfe bergartar, som grønskifer.

Det finst i større krystall på skarnførekomstar, som i Arendal og Oslofeltet, og saman med zeolittar på holrom i basalt.

Den kjemiske formelen er Ca2Al2(Fe3+;Al)(SiO4)(Si2O7)O(OH) og det er eit hydroksylhaldig silikat av kalsium, aluminium og jarn. Mineralet har monoklin symmetri.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  • Raade, Gunnar. (2012, 20. januar). Epidot. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/epidot.
  1. Epidote. Handbook of Mineralogi
  2. Epidote. Mindat
  3. Epidote. Webmineral

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]