Frank Fields

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Frank Fields
Fødd 2. mai 1914
Louisiana
Død

18. september 2005
New Orleans

Frank Nomer Fields (2. mai 191418. september 2005) var ein USA-amerikansk kontrabassist som spelte på mange R&B-, rock and roll- og jazz-innspelingar i New Orleans.

I 1930-åra spelte han med lokale jazzgrupper og med bandleiaren Claiborne Williams.[1] Etter å ha tent i US Navy under andre verdskrigen, vart han med i bandet til Dave Bartholomew som bassist, og vart ein av dei viktige studiomusikarane i Cosimo Matassa sitt J&M Studios i New Orleans, i lag med gitaristen Ernest McLean, trommeslagaren Earl Palmer, pianisten Salvador Doucette og saksofonistane Lee Allen og Red Tyler. Fields spelte på mange tidlege rhythm and blues- og rock and roll-innspelingar i New Orleans, som Fats Domino sin «The Fat Man» (innspelt i 1949), og mange av dei seinare hittane til Domino; Little Richard sin «Tutti Frutti» (1955) og dei seinare innspelingane hans for Specialty; og innspelingar av Professor Longhair, Smiley Lewis, Shirley & Lee, Lloyd Price, Huey «Piano» Smith, Ray Charles og mange andre. Fields var fleire år eldre enn dei fleste musikarane han spelte med.

Han fortsette å arbeide som studiomusikar i New Orleans fram til tidleg i 1990-åra.[2] Han spelte òg med Preservation Hall Jazz Band fram til minst 1994.[1][3]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]