Henrik Angell

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Henrik Angell
Oberst Angell I.jpg
Fødd 22. august 1861
Død

26. januar 1922

Yrke oppdagar
Henrik Angell på Commons

Henrik August Angell (fødd 22. august 1861 i Luster, død 26. januar 1922) var ein norsk offiser, eventyrar, skipionér og forfattar.

Militær karriere[endre | endre wikiteksten]

Angell vart offiser 1882, tenestegjorde ei tid i generalstaben og tok generalstabseksamen i 1898. Han vart major og bataljonssjef i infanteriet i 1910, og oberst og regimentsjef i 1911.

Han var på fleire stipendreiser på Balkan i 1912 og 1914 for å studere fri-skarenes bruk i Balkankrigen. Før dette hadde han eit lengre opphald i Montenegro frå 1897 og studerte krigen der.

I 1918 gjekk han av som norsk offiser for å delta på fransk side i krigen. Han vart løytnant i Fremmedlegionen og deltok først ei kort tid på vestfronten. Seinare i krigen mot bolsjevikane i Nord-Russland, der han på «kvit» side fekk kraftige forfrysningar og måtte amputere - dette tok til slutt livet hans.

Idrett[endre | endre wikiteksten]

Same året (1884) som Fridtjof Nansen gjekk på ski frå Bergen til Kristiania gjekk Angell også over fjellet på ski.

På oppdrag frå prins Nikola I av Montenegro fekk han i gang landets første skiskule, og blir rekna som grunnleggjar av skisporten i Montenegro. Han medverka også til at den første skiskulen i dei franske Alpene vart skipa (1903). Angell var medlem av den internasjonale olympiske komité frå 1905 til 1907.

Heidersteikn[endre | endre wikiteksten]

Angell vart tildelt ei rad ordenar og heidersteikn for sitt arbeid.[1] I 1903 vart han tildelt 1. klasse av den norske Medaljen for edel dåd. Han vart dekorert med 4. klasse av den montenegrinske Danilo Is orden, 2. klasse av den serbiske Sankt Savas orden og 3. klasse av den osmanske Mecidi-ordenen. Han vart også ridder av 1. klasse av den svenske Sverdordenen og til ridder av den danske Dannebrogordenen. Angell var offiser av den greske Frelserens orden og ridder av den franske Æreslegionen. I Frankrike vart han også utnemnt til officier des académies.

Bibliografi[endre | endre wikiteksten]

Bøker[endre | endre wikiteksten]

  • 1904 – Kjække gutter og jenter : fortællinger for ungdommen (Kristiania: Aschehoug) I fulltekst ved nb.no
  • 1906 – Forbrydere : et modskrift : nye fortællinger fra grænsevagten (Kristiania: Aschehoug) I fulltekst ved nb.no
  • 1908 – Vikinger og skrællinger paa Bygdø : skrevet med blod og tegnet med blæk av vikingen Leiv Hugleikson litle da han var tretten somre gammel (Kristiania: Aschehoug) I fulltekst ved nb.no
  • 1912 – Skottetoget : et 300 aars minde 1612-1912 (Kristiania: Aschehoug)
  • 1914 – Eit lite folk i strid for livet : soldatar-sogor fraa Serbia (Kristiania: Aschehoug) I fulltekst ved nb.no
  • 1914 – Naar et lidet folk kjæmper for livet : serbiske soldaterfortællinger (Kristiania: Aschehoug) I fulltekst ved nb.no
  • 1918 – For Frankrikes ret og ære : fra den franske front (Kristiania: Aschehoug) I fulltekst ved nb.no

I tidsskrift - eit utval[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Norges statskalender for året 1919, efter offentlig foranstaltning redigeret af B. Rolsted, Kristiania: forlagt av H. Aschehoug & Co. (W. Nygaard), 1919, sp. 838 og 1271.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]