Natrolitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Jump to navigation Jump to search
Natrolitt
Natroliteinde1.jpg
Natrolitt
Generelt
Kategori Tektosilikat
Kjemisk formel Na2Al2Si3O10·2H2O
Strunz-klassifisering 8/J.21-10 eller 09.GA.05
Dana-klassifisering 77.01.05.01
Krystallsymmetri Ortorombisk
Einingscelle a=18,27, b=18,587, c=6,56, Z=8
Identifikasjon
Molekylvekt 380,22 g
Farge Kvit, fargelaus
Krystallform Nåleforma
Krystallsystem Ortorombisk
Tvilling på {110}, {011}, {031}
Kløyv perfekt på {110}
Brot Ujamn
Fastleik Sprø
Mohs hardleiksskala 5–6
Glans glasaktig, silkeaktig, perleaktig
Strekfarge Kvit
Transparens Gjennomsiktig til gjennomskineleg
Spesifikk vekt 2,25 [1][2][3][4]
Optiske eigenskapar
Brytingsindeks nα=1,473–1,483
nβ=1,476–1,486
nγ=1,485–1,496

Natrolitt er eit ganske utbreitt zeolittmineral. Det er fargelaust, kvitt eller raudleg.

Det fekk namnet natrolitt av Martin Heinrich Klaproth i 1803.[2] Namnet kjem frå natron.

Det finst i Noreg mellom anna på kontaktførekomstane i Oslofeltet, i nefelinsyenittpegmatittar ved Langesundsfjorden i Vestfold, der dei ofte er som pseudomorfoser etter nefelin eller sodalitt (såkalla Spreustein).

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. R. Tschernich, Zeolittar of the World, Geoscience Press, 1992.
  2. 2,0 2,1 M. H. Klapoth, XV. Chemische Untersuchung des Natroliths, Ges Naturforsch Freunde Berlin Neue Schriften, V 4, pp 243-248, 1803.
  3. D. S. Coombs, Recommended Nomenclature for Zeolite Minerals: Report of the Subcommittee on Zeolittar of the International Mineralogical Association, Commission on New Minerals and Mineral Names, The Canadian Mineralogist, Vol. 35, s. 1571-1606, 1997. [1]
  4. http://www.mindat.org/min-2947.html

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]