Olav Scheflo

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Olav Scheflo
none
Fødd 9. september 1883

Steinkjer

Død 25. juni 1943

Olav Scheflo (9. september 188325. juni 1943) var ein norsk politikar og journalist, opphavleg frå Steinkjer.

Han blei etter sigeren til den radikale fløya i Det norske Arbeidarpartiet (DNA) på landsmøtet i 1918 redaktør i hovudorganet Social-Demokraten (no Dagsavisen) i Oslo. Scheflo var tilhengar av den Tredje Internasjonalen(Komintern), og støtta både medlemskap for DNA i denne, og dei 21 opptaksvilkåra («Moskva-tesene»). I 1921 måtte Scheflo gå av som redaktør i hovudorganet, men blei i staden DNA sin medlem i leiinga for Komintern. Frå 1922 var han også stortingsrepresentant, og parlamentarisk leiar for DNA.

Ved partikløyvinga i 1923 gjekk han med i Norges Kommunistiske Parti NKP, der han blei vald inn i partileiinga, som Kominternrepresentant (til 1927) og til redaktør i hovudorganet Norges Kommunistblad. Scheflo var politisk relativt moderat, og blei rekna til høgrefløya i NKP. Den indre striden i partiet førte til at han trekte seg som redaktør av hovudorganet i 1926.

I mars 1928 gjekk Scheflo ut av NKP i protest mot partiet si negative haldning til regjeringa Hornsrud. Frå 1929 var han medlem i DNA, og frå 1931 var han redaktør i partiavisa Sørlandet i Kristiansand.

Han forsvarte offentleg Lev Trotskij mot åtaka frå både borgarleg og stalinistisk hald da den gamle bolsjeviken hadde tilhald i Noreg i 1935-1936, mens mange i DNA elles var uklare og vaklande, såleis til dømes Martin Tranmæl i hovudorganet Arbeidarbladet. Scheflo var likevel ikkje «trotskist» i tydinga samd med Trotskij i alt.

Scheflo si bok Den røde tråd i Norges historie gjer greie for hans politiske ståstad, midt i den folkeleg-radikale tradisjonen i Noreg.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]