Sal til dyr

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Sal frå Australia.
Damesalane var slik innretta at kvinnene kunne ri med båe beina på den eine sida av hesten, som jo var ei naudsynt løysing når lange kjolar var obligatorisk påklednad.
Ein far med sine to døtrer rir ut på jakt.

Sal er ei innretning til å leggje på ryggen til ridedyr eller transportdyr for anten å nyttast som sete for ryttaren (ridesal) eller for å feste og frakte varer på ryggen av dyret (pakksal og kløvsal, eller berre kløv). Salen og utstyret som høyrar til, vert kalla saltøy.

Salar til bruk på hest er laga av ein salbom av tre, metall eller glasfiber utstyrt med puter som ligg inn på hesteryggen på kvar side av ryggraden, og slik skånar ryggraden for å bli skada av tyngda til ryttaren eller lasta. Ofte er det nytta eit underlagsdekken under salen. Salen er festa til ryggen på hesten ved hjelp av ein salgjord, ei brei reim av lær eller tekstil som går under buken på hesten. Sjølve setet og salkappene, som gjerne er laga av lêr, er festa til salbommen, der òg stigbøylane er festa ved hjelp av bøyelreimane. Stigbøylane er dei metallbøylane på kvar side som ryttaren har føtene i (og som har gjeve namn til den liknande knokkelen i øyret hjå pattedyr).

Utforminga av salar er avhengig av bruksområde og tradisjon. Dei vanlege salane til moderne sportsriding, turriding, dressurriding og sprangriding er utvikla med opphav i den salen som vart nytta under jakt med hest i England.

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]