Hopp til innhald

The Battle of New Orleans

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
The Battle of New Orleans
Singel av Johnny Horton
B-side

All for the Love of a Girl

Språk angloamerikansk
Utgjeve 6. april 1959
Innspelt 1959
Sjanger
Lengd 2:33
Selskap Columbia
Låtskrivar(ar) Jimmy Driftwood
Produsent Don Law
Johnny Horton-kronologi 
«When It's Springtime in Alaska (It's Forty Below)»
(1959)
The Battle of New Orleans «Johnny Reb»
(1959)


«The Battle of New Orleans» er ein song skriven av Jimmy Driftwood. Songen skildrar slaget ved New Orleans frå perspektivet til ein amerikansk soldat og fortel historia om slaget med ein lett tone og gir ein ganske komisk versjon av kva som faktisk skjedde under slaget. Han har vorte spelt inn av mange artistar, men songaren som oftast blir knytt til songen er Johnny Horton. Versjonen hans vart nummer 1 på Billboard Hot 100 i 1959. Billboard rangerte songen på førsteplassen for heile 1959, og han var svært populær blant tenåringar i slutten av 1950-åra/byrjinga av 1960-åra i ei tid som for det meste var dominert av rock and roll-musikk.

Horton sin versjon byrjar med å sitera dei første 12 tonane av songen «Dixie» av Daniel Emmett. Han blir avslutta med lyden av ein offiser som leier ei avteljing i marsj, medan songen tonar ut.

I magasinet Billboard si rangering av dei beste songane i dei første 50 åra av Billboard Hot 100-lista vart «The Battle of New Orleans» rangert som den 28. songen totalt[2] og den første countrylåten på hitlista.[3]

Medlemmer av Western Writers of America kåra songen til ein av dei 100 beste westernlåtane gjennom tidene.[4]

Historie[endre | endre wikiteksten]

Melodien er basert på ein velkjend amerikansk felemelodi, «The 8th January», som var datoen for slaget ved New Orleans. Jimmy Driftwood, ein skuleinspektør i Arkansas med ein lidenskap for historie, sette ei melding om slaget til denne musikken i eit forsøk på å få elevane interessert i å læra historie.[5] Det såg ut til å fungera, og Driftwood vart kjent i regionen for dei historiske songane sine. Han vart «oppdaga» på slutten av 1950-åra av Don Warden, og fekk etter kvart platekontrakt med RCA, som han spelte inn tolv songar for i 1958, blant dei «The Battle of New Orleans.»[6]

«The Battle of New Orleans» blir spelt ofte under idrettsarrangement i Nord-Amerika.

Salslister[endre | endre wikiteksten]

Vekeslister[endre | endre wikiteksten]

Liste (1959) Plassering
Australian Singles Chart 1
Canadian CHUM Chart[7] (7 weeks at #1) 1
U.K. Singles Chart 16
Den italienske singellista 20
U.S. Billboard Hot Country Singles[8] 1
US Billboard Hot 100[9] 1
U.S. Cash Box Top 100[10] 1

Årslister[endre | endre wikiteksten]

Liste (1959) Plassering
U.S. Billboard Hot 100 1
U.S. Cash Box [11] 2
Sør-Afrika (Springbok)[12] 17

Liste for alle tider[endre | endre wikiteksten]

Liste (1958–2018) Plassering
US Billboard Hot 100[13] 37

Andre versjonar[endre | endre wikiteksten]

Johnny Horton sin versjon frå 1959 er den mest kjende innspelinga av songen, som utelèt dei milde skjellsorda og mange av dei historiske referansane i originalen. Horton spelte òg inn ein alternativ versjon for utgiving i det britiske samveldet, der han unngjekk den ugunstige teksten om britane: ordet «British» vart erstatta med «Rebels», saman med nokre få andre forskjellar.

Mange andre artistar har spelt inn songen. Blant dei mest kjende versjonane er følgjande:

Parodiar[endre | endre wikiteksten]

«The Battle of Kookamonga»[endre | endre wikiteksten]

The Battle of Kookamonga
Singel av Homer and Jethro
frå albumet Homer and Jethro at the Country Club
B-side

Waterloo

Språk angloamerikansk
Utgjeve 1959
Sjanger country, Parody
Lengd 2:38
Selskap RCA Victor
Låtskrivar(ar) Jimmy Driftwood, J. J. Reynolds

Countrymusikkparodistane Homer and Jethro parodierte «The Battle of New Orleans» med songen «The Battle of Kookamonga». Singelen vart gitt ut i 1959 og vart produsert av Chet Atkins. I denne versjonen blir scena endra frå ei slagmark til ein leirplass, og kampen blir endra til at speidargutane jagar jentespeidarane.

Andre parodiar[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 Breihan, Tom (5. februar 2018). «The Number Ones: Johnny Horton’s “The Battle Of New Orleans”». Stereogum. Henta 5. juni 2023. «...but the biggest single of 1959...had nothing to do with rock ‘n’ roll. Instead, it was a novelty march...» 
  2. «Archived copy». Billboard. Arkivert frå originalen 13. september 2008. Henta 8. juli 2009. 
  3. «Archived copy». Billboard. Arkivert frå originalen 8. oktober 2008. Henta 4. oktober 2008. 
  4. Western Writers of America (2010). «The Top 100 Western Songs». American Cowboy. Arkivert frå originalen 19. oktober 2010. 
  5. Collins, Ace. Sanger sunge i raudt, kvitt og blått: The Stories Behind America's Best-Loved Patriotic Songs, s. 62-64.
  6. Collins, Ace. Songs Sung Red, White, and Blue: The Stories Behind America's Best-Loved Patriotic Songs, s. 66-67.
  7. «CHUM Hit Parade - 1. juni 1959». 
  8. Whitburn, Joel (2004). The Billboard Book of Top 40 Country Hits: 1944-2006, Second edition. Record Research. s. 162. 
  9. «Johnny Horton Chart History (Hot 100)» (på engelsk). Billboard. Henta 31. august 2022. 
  10. Cash Box Top 100 Singles, 25. juli 1959
  11. Cash Box Year-End Charts: Top 100 Pop Singles, 26. desember 1959
  12. «SA Charts 1965–March 1989». Henta 26. mars 2020. 
  13. «Hot 100 turns 60». Billboard. Henta 6. august 2018. 
  14. «Concert Vault - Live Concert Recordings Streamed Online». Concerts.wolfgangsvault.com. Henta 29. august 2016. 
  15. VideoYouTube
  16. «CHUM Hit Parade - 27. juli 1959». 
  17. «Clayton, Stew - My Canadian Home». Mocm.ca. Henta 29. august 2016.