Interjeksjon

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Interjeksjonar blir mykje brukt i teikneseriar og vitseteikningar.

Interjeksjon (frå latin inter, 'mellom' og iacere, kasta), utropsord eller ropeord er ei ordklasse som består av ord som står heilt utanfor syntaksen, det vil seie utanfor setningsbygninga. Interjeksjonar blir som regel heller ikkje bøygde. I skrift blir dei gjerne skilde ut med utropsteikn, punktum eller komma. Dei kan innehalda lydsamband som ein ikkje finn elles i språket (t.d. «ptroh!»).

Interjeksjonar kan brukast for å påkalla merksemd, helsa eller uttrykka sterke kjensler, som ved banning.

Døme på interjeksjonar[endre | endre wikiteksten]

Lydhermande ord (onomatopoetikon):

  • Bu!
  • Bæ!
  • Bø!
  • Ding-dang
  • Dunk-dunk
  • Gakk gakk
  • Hi-hi-hi
  • Hiss
  • Hu (huhuhu)
  • Klask!
  • Kling, klingeling
  • Klukk
  • Ko-ko
  • Kra
  • Kvakk
  • Kvirrevitt
  • Kykeliky
  • Pling!
  • Plask!
  • Pang!
  • Mø!
  • Ritsj
  • Voff!

Lokking og hypping

  • Hypp!
  • Fol, fola
  • Giss
  • Kille
  • Kiss-kiss-kiss
  • Ptroh!
  • Tiks
  • Tupp-tupp-tupp

Utrop:

Svar og helsingar:

  • Ja, jaha
  • Nei
  • Tja
  • Hei
  • Hallo
  • Hadet, ha det bra
  • Farvel
  • Adjø




Sjå og[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]


Spire Denne språkartikkelen er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.