Fjelljo

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Fjelljo
Foto frå Spitsbergen Foto: Jerzy Strzelecki
Foto frå Spitsbergen
Foto: Jerzy Strzelecki
Utbreiing og status
Status i verda: LC Livskraftig
Status i Noreg: LC LivskraftigUtbreiinga av fjelljo
Utbreiinga av fjelljo
Systematikk
Rike: Dyr Animalia
Rekkje: Ryggstrengdyr Chordata
Underrekkje: Virveldyr Vertebrata
Klasse: Fuglar Aves
Orden: Vade-, måse- og alkefuglar Charadriiformes
Familie: Jofamilien Stercorariidae
Slekt: Stercorarius
Art: Fjelljo S. longicaudus
Vitskapleg namn
Stercorarius longicaudus

Fjelljo (Stercorarius longicaudus) er ein fugl i jofamilien.

Skildring[endre | endre wikiteksten]

Fjelljoen har forlenga halefjører som synest best når han flyg.

Fjelljo er den minste av joane og blir kring 48–53 cm lang. Denne lenga inkluderer dei opp mot 22 cm lange midtre halefjørene.[1] Hannen veg typisk 280 g, medan hoa blir større og veg kring 310 g.[1] Vengespennet utgjer typisk cirka 105–117 cm.[1]

Hekkedrakten er forholdsvis lys grå og hvit, medan vinterdrakten er mørkare brun. Dei midtre halefjørene er forlenga og blir tapte med vinterdrakten. Fjørdrakten til ungfuglar er grå. Vaksne fuglar har mørk hette på hodet. Kjønna er like på utsjånad.

Leveområde og levesett[endre | endre wikiteksten]

Fjelljo hekkar i fjellet, men kan elles finnast langt til havs. Egga er olivenfarga med flekkar. Det er vanleg at joen legg to egg, og dei blir ruga ut av begge foreldra. Ungane blir også tekne vare på av begge foreldra fram til dei klarer seg på eiga hand – cirka 6 veker etter klekking. Fjelljoen forsvarar reir og ungar utan frykt.

I hekketida et fuglen lemen og andre smågnagarar. Er det dårleg tilgang på smågnagarar lar han gjerne vera å hekka. Elles lever han på fisk og annan mat frå havet. Han kan også gjerne stela mat frå andre fuglar og eta ungane til andre fuglar.

Fjelljoen hekkar i fjellet i heile Noreg, og heilt ned til kysten i Finnmark. Han hekkar også på Svalbard. Tidleg på hausten forlet han landet, og overvintrar langt ute i Atlanterhavet.

Galleri[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 Wiley, R.H. og D.S. Lee (2020). Long-tailed Jaeger (Stercorarius longicaudus), version 1.0. In Birds of the World (red. S.M. Billerman). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.