Golda Meir

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Golda Meir i 1973

Golda Meir (hebraisk: גולדה מאיר; arabisk: جولدا مائير) (3. mai 18988. desember 1978), kjent som Golda Myerson frå 1917–1956) var fjerde statsminister i og ein av grunnleggjarane av Staten Israel.

Meir var fødd Golda Mabovitz (ukrainsk: Голда Мабович) i ein fattig familie i Kiev, i Det russiske imperiet (noverande Ukraina). Ho hadde to søstrer pluss fem søsken som døydde som barn. Åtte år gamal emigrerte ho i 1906 saman med familien sin til Milwaukee, Wisconsin.

Golda Meir vart gradvis meir involvert i den jødiske sionistiske rørsla. På slutten av den andre verdskrigen, tok ho del i forhandlingane med britane som resulterte i stiftinga av staten Israel. Meir var ein av dei 24 personane som 14. mai 1948 skreiv under på Israels sjølvstendeerklæring. Det første israelske passet vart gitt til Golda Meir, og ho kunne reise til USA for å samle inn pengar til den nye staten. Då ho vendte tilbake vart ho landets første ambassadør i Sovjetunionen, der ho var i teneste ei kort tid før ho forlet Moskva i 1949. Ho kom attende til Israel i 1949 for å bli minister for arbeidarpartiet.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Wikifrasar Engelsk Wikiquote har ei sitatsamling som gjeld: Golda Meir