Henrik Anker Bjerregaard

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Henrik Anker Bjerregaard på eit måleri av Jacob Munch. Tilhøyrer Oslo Museum

Henrik Anker Bjerregaard (1. januar 17927. april 1842), fødd på Ringsaker, var ein norsk forfattar og journalist og ein sentral person innan norsk litteratur i generasjonen før Welhaven og Wergeland. Dei mest kjende verka hans er Sønner av Norge som til ein melodi av Christian Blom i ein periode vart nytta som Noreg sin nasjonalsong, og syngjespelet Fjeldeventyret med musikk av Waldemar Thrane.

Han var påverka av romantikken, og norsk bygdeliv var eit viktig emne for litteraturen hans. Han freista grunnlegga ein norsk dramatisk litteratur, og la med det grunnen for forfattarar som kom etter.

I 1830 blei han høgsterettsdommar, og forfattarskap hans tok slutt. Han har fått ei gate i Oslo oppkalla etter seg, Bjerregaards gate.

Verk[endre | endre wikiteksten]

  • Fjeldeventyret (1820) - syngjespel
  • Clara, eller Uskyldighedens Magt (1827) - skodespel
  • Blandede Digtninger, 2 bd. (1829-1830)
  • Magnus Barfods Sönner (1830) - skodespel
  • Krydsbetjenten (1848) - vaudeville

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]