Inge Krokann

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Portrett av Inge Krokann
Foto: Ukjend / Nasjonalbiblioteket

Inge Krokann (fødd Ingebrigt Krokann19. august 189327. desember 1962)[1] var ein norsk forfattar frå Oppdal.

Han skreiv nynorsk med sterke innslag av oppdalsmål. Frå 1954 var Krokann statsstipendiat.

Han skreiv både romanar og lyrikk. Mest kjend er kan hende romanen I Dovre Sno. Handlinga er lagd til mellomalderen. I Lo-ætta frå Oppdal står det strid mellom heimlege naturkrefter og kristelege impulsar utanfrå. Forteljinga skal byggje på munnleg tradisjon frå Krokanns eiga ætt. Boka var fyrste del av eit verk som fortsette med Gjennom fonna (1931), På linfeksing (1934) og Under himmelteiknet (1941).

Krokann er elles kjend for å vera opphavsmann til nemninga det store hamskiftet i bondesamfunnet, eller berre hamskiftet. Uttrykket skriv seg frå den høgt verdsette artikkelen Det store hamskiftet i bondesamfunnet frå 1942. Her drøfter Krokann omlegginga innan jordbruket i Noreg på 1800-talet frå sjølvberging (naturalhushald) til meir pengehushald.

Krokann var utdanna lærar, men var ufør mykje av livet. Han døydde i Gausdal i 1962.[1]

Verkliste[endre | endre wikiteksten]

  • 1929 – I Dovre-sno – Roman
  • 1931 – Gjennom fonna – Roman
  • 1933 – Olav Aukrust. Eit folkeskrift
  • 1934 – På linfeksing – Roman
  • 1936 – Blodrøter – Roman
  • 1937 – Då bøndene reiste seg. Ein av førarane: Ingebrigt Sæther
  • 1941 – Under himmelteiknet – Roman
  • 1942 – «Det store hamskifte i bondesamfunnet» i bind 5 av Norsk Kulturhistorie
  • 1947 – Dikt – Diktsamling
  • 1949 – Ut av skuggen – Roman
  • 1952 – Gravlagt av lynet – Roman
  • 1959 – Hammarslaga – Roman

Utmerkingar[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 Toril Brekke. Inge Krokann. Norsk Biografisk Leksion / Store Norske Leksikon. Vitja 4. oktober 2013.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]