7 Iris

7 Iris

Oppdaging og nemning
Oppdaga av	John Russell Hind
Oppdagingsdato	13. august 1847
Baneskildring
Epoke 14. juli 2004 (JD 2453200,5)
Aphel	439,310 mill. km (2,937 AE)
Perihel	274,729 mill. km (1,836 AE)
Stor halvakse	357,019 mill. km (2,387 AE)
Eksentrisitet	0,230
Snittavvik	135,770°
Banehelling	5,523°
Lengd på oppstigande knute	259,766°
Perihelargument	145,406°
Fysiske eigenskapar
Dimensjonar	199,8 km
Masse	8,4·1018 kg
Snittettleik	2 ? g/cm³
Unnsleppingsfart	0,1056 km/s
Rotasjonsperiode	0,2975 d 1
Geometrisk albedo	0,277 2
Spektralklasse	S-type-asteroide
Absolutt storleiksklasse (H)	5,51

7 Iris er ein av dei største asteroidane i hovudbeltet. Han har ei fargesterk overflate som truleg er ei blanding av metall av nikkel og jern og silikat av jern og magnesium. Iris er rekna som ein S-type-asteroide, det vil seia ein asteroide med ei steinete samansetjing.

Samanlikning av storleiken til dei fyrste 10 asteroidane og Månen. Iris er den fjerde frå høgre.

Iris var den sjuande asteroiden som blei oppdaga. Det skjedde den 13. august 1847 då som den første asteroiden J.R. Hind frå London oppdaga.

Asteroiden fekk namn etter regnbogegudinna Iris frå gresk mytologi, som særleg var bodbringar for Juno. Namnet passa særs bra på asteroiden, ettersom han låg mindre enn ein time i rektasensjon etter 3 Juno då han blei oppdaga.