7 Iris

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
7 Iris
Oppdaging A
Oppdaga av John Russell Hind
Oppdaga dato 13. august 1847
Alternative namn B
Kategori Hovudbeltet
BaneelementC JPL
Epoke 14. juli 2004 (JD 2453200,5)
Aphel (Q) 439,310 mill. km (2,937 AE)
Perihel (q) 274,729 mill. km (1,836 AE)
Stor halvakse (a) 357,019 mill. km (2,387 AE)
Eksentrisitet (e) 0,230
Omløpsperiode (P) 1346,628 d (3,69 år)
Gjennomsnittleg banefart 19,28 km/s
Gjennomsnittleg anomali (M) 135,770°
Banehelling (i) 5,523°
Lengda til oppstigande knute ) 259,766°
Perihelargument (ω) 145,406°
Fysiske eigenskapar
Dimensjonar 199,8 km
Masse 8,4·1018 kg
Tettleik 2 ? g/cm³
Overflategravitasjon 0,0558 m/s²
Unnsleppingsfart 0,1056 km/s
Rotasjonsperiode 0,2975 d 1
Albedo 0,277 2
Spektralklasse S-type-asteroide
Absolutt storleiksklasse: 5,51
Overflatetemperatur: ~174 K

7 Iris er ein av dei største asteroidane i hovudbeltet. Han har ein fargesterk overflate som truleg er ei blanding av metall av nikkel og jern og silikat av jern og magnesium.

Iris var den sjuande asteroiden som blei oppdaga. Det skjedde den 13. august 1847 då som den første asteroiden J. R. Hind frå London oppdaga.

Asteroiden fekk namn etter regnbogegudinna Iris frå gresk mytologi, som særleg var bodbringar for Juno. Namnet passa særs bra på asteroiden, ettersom han låg mindre enn ein time i rektasensjon etter 3 Juno då han blei oppdaga.