Karsten Isachsen

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Karsten Isachsen
Fødd 22. februar 1944
Oslo
Død

18. januar 2016
Ål

Yrke prest, forfattar, skribent

Karsten Einar Isachsen (22. februar 194418. januar 2016) var ein norsk prest, teolog og forfattar. Som prest var han kjend som ein fornyar av norsk preikekunst; etter at han slutta i fast presteteneste markerte han seg som føredragshaldar og forfattar av kristen litteratur.

Karsten Isachsen vaks opp i Oslo med foreldra Margit Lolloe f. Gjertsen (1907-1988) og Knut Isachsen (1906-1993). Han tok artium ved Kristelig Gymnasium i 1962, og studerte til cand.theol. ved Menighetsfakultetet. Han tok praktikum ved Universitetet i Oslo i 1970. Mens hans studerte, arbeidde han i Barne- og Ungdomsavdelinga i NRK og som lærar i Oslo-skulen. Han vart ordinert til prest i Den norske kyrkja i 1970 og arbeidde som prest i Oslo til han i 1975 vart prest i Hol i Hallingdal.[1]

Sidan 1985 arbeidde Isachsen som forfattar og føredragshaldar. I 1975 kjøpte han fjellgarden Eivindplass, og budde der resten av livet. Fjellgarden bygde han ut til arrangements- og konferansesenter.[2]

Bibliografi[endre | endre wikiteksten]

(Utdrag)[3]

  • Gjester som ikke vil gå (1978)
  • Fjellet som flyttet seg (1979)
  • Som når et barn kommer hjem (1981)
  • Vis meg ditt ansikt (1982)
  • Det handler om å leve (1986)
  • Ut av ensomheten (1986)
  • Før vi går fra hverandre (1987)
  • Sint, sant, sunt (1991)
  • En slitesterk livsstil (1994)
  • Et stort indre landskap (1996)
  • Ro med gyldne årer (1996)
  • Lyspunkter (2003)
  • I Gledens Gud (2008)
  • Livsglede (2009)

Kjelder[endre | endre wikiteksten]