Lorenzenitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Lorenzenitt
Lorenzenite-mrz179b.jpg
Dobbelt enda krystall av lorenzenitt, 2,5 cm frå tupp til tupp, frå LovozeromassivetKolahalvøya i Russland
Generelt
KategoriSilikatmineral
Kjemisk formelNa2Ti2[O3|Si2O6]
Strunz-klassifisering9.DB.10
KrystallsymmetriOrtorombisk H–M Symbol (2/m 2/m 2/m) dipyramidal
Einingscellea = 8,71 Å, b = 5,23 Å, c = 14,48 Å; Z = 4
Identifikasjon
Fargebleik lilla-brun, bleik rosa til lilla, brun til svart
KrystallformBlada, prismatisk, til nåleliknande krystallar; trådaktig, i felt, lamellerte samlingar
KrystallsystemOrtorombisk
Kløyvtydeleg/god på {010}
BrotUjamn/Ujamn
Mohs hardleiksskala6
GlansDiamantaktig, glasaktig, undermetallisk, matt
StrekfargeKvit til bleik brun
TransparensGjennomsiktig, ugjennomsiktig
Spesifikk vekt3,42–3,45
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (-)
Brytingsindeksnα = 1,910–1,950
nβ = 2,010–2,040
nγ = 2,030–2,060
Dobbeltbrytingδ = 0,120
PleokroismeSvak
2V-vinkelMålt: 38° til 41°
Ultrafiolett fluorescensbleik gul til matt grøn under kortbølgja UV-stråling
Kjelder[1][2][3]

Lorenzenitt, tidlegare kalla ramsayitt, er eit mineral, eit natrium-titan-silikat Na2Ti2Si2O9.

Det finst i nefelinsyenitt-pegmatittar i Québec i Canada, på Grønland, på Kolahalvøya i Russland, Lågendalen ved Larvik og ved Langesundsfjorden. I Noreg er det dessutan kjent i små mengder på druserom i ekeritt frå Nordmarka ved Oslo.

Det vart først oppdaga i 1897 i steinprøvar frå Narsarsuk på Sørgrønland.[2] I 1947 vart det oppdaga å vere det same som mineralet ramsayitt, oppdaga i 1920-åra på Kolahalvøya i Russland. Det vart kalla opp etter den danske mineralogen Johannes Theodor Lorenzen (1855–1884).[2]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]