Yaospråk

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne artikkelen handlar om ei austasiatisk språkgruppe. For det afrikanske, sjå bantuspråket yao.
Kart som viser utbreiinga av yaospråk og hmongspråk.

Yao- eller mien-språk er språk tala av yaofolk frå Kina, Vietnam, Laos og Thailand. Dei utgjer den eine hovudgreina av miao-yaospråk (hmong-mienspråk), den andre dannar hmong-språka. Ein del yaofolk snakkar også miao/hmong.

Alle miao-yaospråk er isolerande SVO-språk med omfattande tonesystem. Dei er kjenneteikna av konsonantkluster først i ord.[1]

Inndeling[endre | endre wikiteksten]

Språka er blitt noko ulikt klassifisert av språkforskarar.

Martha Ratliff la fram denne klassifikasjonen i 2010:[2]

David Strecker føreslo ei klassifisering i 1987[3] som James Matisoff utvida i 2001:

Shaozhou tuhua[endre | endre wikiteksten]

Shaozhou tuhua er eit språk skrive med nushu-skrifta, ei form av kinesisk snakka av yaofolk. Utviklinga av dette språket er ukjend, men det kan ha starta som eit sinifisert yaospråk.[4]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. miao-yao i Store norske leksikon
  2. Ratliff, Martha. 2010. Hmong–Mien language history. Canberra, Australia: Pacific Linguistics.
  3. Strecker, David. 1987. "The Hmong-Mien Languages." I Linguistics of the Tibeto-Burman Area, 10 , no. 2: 1-11.
  4. Cited in Chiang (1995) We two know the script, we have become good friends, p. 28, footnote 43.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]