Mandarinspråk

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Sjå og mandarin (fleirtyding)
Mandarin
(官話/官话 guānhuà)

Mandarinspråk

Klassifisering: Sino-tibetanske språk
 Sinittisk
Bruk
Mandarintalande i alt: 955 millionar (2010)[1]
Språkkodar
ISO 639-3: cmn
Mandarintalande område

Mandarin er ei gruppe kinesiske dialektar tala i større delar av nordre og sørvestre Kina. Omgrepet byggjer på embetsmannsspråket brukt som standardspråk av kinesiske embetsmenn (kjend som «mandarinar» i Vesten) frå ulike geografiske område.

Med mandarin meiner ein vanlegvis standardkinesisk bruka i daglegtale, som byggjer på Beijing-målet.[2] Den lingvistiske definisjonen av mandarin inkluderer derimot eit stort tal nordkinesiske dialektar som seg imellom ofte er uforståelege. Denne definisjonen blir sjeldan brukt av innfødde talarar for å beskrive språkidentiteten sin, og enkelttalarar er ikkje alltid klar over den mykje breiare lingvistiske definisjonen. I staden brukar dei namnet på den dialekten dei sjølv reknar tilhøyring til, til dømes sichuandialekten eller nordaustkinesisk. Det finst ikkje noko felles identitet som foreiner samtlege talarar av mandarindialektar, sjølv om kjensla av regional identitet ofte er svært sterk.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Nationalencyklopedin «Världens 100 största språk 2010»
  2. Mandarin: dialekt (2012, 13. mars), Store norske leksikon. Henta 6. oktober 2013.