13 Egeria
.png) | |
| Oppdaging og nemning | |
|---|---|
| Oppdaga av | Annibale de Gasparis |
| Oppdagingsdato | 2. november 1850 |
| Baneskildring | |
| Epoke 14. juli 2004 (JD 2453200,5) | |
| Aphel | 417,953 mill. km (2,794 AE) |
| Perihel | 352,719 mill. km (2,358 AE) |
| 385,336 mill. km (2,576 AE) | |
| Eksentrisitet | 0,086 |
| 339,787° | |
| Banehelling | 16,540° |
| 43,305° | |
| 81,401° | |
| Fysiske eigenskapar | |
| Dimensjonar | 207,6 km |
| Masse | 9,4·1018 kg |
| 2 ? g/cm³ | |
Unnsleppingsfart | 0,1098 km/s |
| 0,2935 d 1 | |
| 0,083 2 | |
| G-type-asteroide | |
| 6,74 | |
13 Egeria er ein stor asteroide. Han var den 13. asteroiden som blei oppdaga. Oppdaginga blei gjort av av den italienske astronomen Annibale de Gasparis den 2. november 1850.[1] Dette var den tredje asteroiden Gasparis oppdaga. Namnet Egeria kjem av ei romersk gudinne. Det var Urbain Le Verrier som gav han namnet.[2]
Egeria okkulterte ei stjerne den 8. januar 1992, og ein fann då at asteroiden nestan er sirkulær (217×196 km).
Kjelder
[endre | endre wikiteksten]- ↑ B. A. Gould (1850). «New planet (13) Egeria». Astronomical Journal. s. vol. 1, iss. 20, p. 158-158. doi:10.1086/100108.
- ↑ Lutz Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names, Volym 1, Springer Verlag, Berlin, 1992 (engelsk), s. 14. ISBN 3-540-00238-3. Henta 27. april 2015.
- Denne artikkelen bygger på «13 Egeria» frå Wikipedia på svensk, den 2. desember 2025.
 |