Hopp til innhald

Ina Balin

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Ina Balin

Fødd12. november 1937
FødestadBrooklyn
Død20. juni 1990 (52 år)
DødsstadNew Haven
Aktive år1958–1990
Verka somskodespelar, manusforfattar, teaterskodespelar, fjernsynsskodespelar, filmskodespelar, filmprodusent
PrisarTheatre World Award, Golden Globe

Ina Balin, opphavleg Ina Rosenberg (12. november 193720. juni 1990) var ein amerikansk skodespelar som opptredde på film, fjernsyn og på scenen.[1] Ho er best kjend for rolla si i filmen From the Terrace (1960), som ho fekk to Golden Globe Award-nominasjonar for og vann Most Promising Newcomer – Female.

Bakgrunn[endre | endre wikiteksten]

Balin var fødd i ein jødisk familie i Brooklyn i New York. Far hennar, Sam Rosenberg, var ein dansar, songar og komikar som var aktiv i det såkalla Borscht Belt. Seinare slutta han i showbransjen for å bli med i buntmakarverksemda til familien sin. Mor hennar var ein ungarskfødd profesjonell dansar som slapp unna eit uroleg familieliv ved å gifta seg i ein alder av 15. Sam Rosenberg var den tredje ektemannen hennar då ho var 21 år gammal. Dei skilde seg òg då Ina og broren hennar, Richard Balin, framleis var ganske unge. Søskena blei plasserte på kostskular til mora gifta seg ein fjerde gong, då med skomagnaten Harold Balin, som seinare adopterte Ina og Richard.[2]

Balin gjekk ut frå high school då ho var 15, etter å ha vore fem år ved ein kostskule i Pennsylvania.[3]

Karriere[endre | endre wikiteksten]

Fjernsyn[endre | endre wikiteksten]

Balin opptredde fyrst på fjernsun på The Perry Como Show. Ho hadde gjesteroller i ei rekkje fjernsynsprogram, som Wonder Woman; Adventures in Paradise; Bonanza; The Lieutenant; The Dick Van Dyke Show; The Six Million Dollar Man; Voyage to the Bottom of the Sea; Battlestar Galactica; Get Smart; It Takes a Thief; Ironside; Twelve O'Clock High; The Loner; Quincy, M.E.; Magnum, P.I. og Mannix.

Teater[endre | endre wikiteksten]

Balin opptredde fyrst ved sommarproduksjonar, og desse førte til roller ved Broadway. Den fyrste rolla hennar der var som Ruth i Compulsion.[4] I 1959 hadde ho rolla som Alice Black i komedien A Majority of One.[5]

Film[endre | endre wikiteksten]

I 1959 fekk Balin si fyrste filmrolle i The Black Orchid.[4] Ho spelte mot Paul Newman i filmversjonen av From the Terrace frå 1960. I 1961 spelte ho Pilar Graile i The Comancheros mot John Wayne og Stuart Whitman. Ho spelte mot Jerry Lewis i hitkomedien The Patsy frå 1964, og hadde også ei mindre rolle i The Greatest Story Ever Told frå 1965. I 1969 spelte ho mot Elvis Presley i filmen Charro! I 1971 hadde ho ei rolle i The Projectionist. Ho spelte også i komedien The Comeback Trail frå 1982.

Prisar og utmerkingar[endre | endre wikiteksten]

I 1959 vann Balin ein Theatre World Award for opptredenen sin i Broadway-komedien A Majority of One.[6] I 1961 vann ho New Star of the Year-Actress Golden Globe Award etter den kritikarroste rolla si i From the Terrace. Ho blei også nominert til ein Golden Globe Award for Best Supporting Actress — Motion Picture.[7]

Humanitært virke[endre | endre wikiteksten]

I 1966 var Balin på turné i Vietnam med United Service Organizations på den fyrste av fleire reiser til den krigsramma regionen. I 1975 hjelpte ho til ved evakueringa av foreldrelause barn under fallet til Saigon. Ho kom til å adoptera tre av desse barna. I 1980 spelte ho seg sjølv i ein fjernsynsfilm som bygde på desse opplevingane, The Children of An Lac.[8]

Død[endre | endre wikiteksten]

Balin hadde vore sigarettrøykar,[9] og døydde i 1990 ved Yale–New Haven Hospital i New Haven i Connecticut, 52 år gammal, grunna komplikasjonar frå kronisk lungesjukdom.[1][10] Ho hadde vore ved sjukehuset for å prøva å få ein lungetransplantasjon.[10]

Far hennar, Sam Rosenberg, broren Richard Balin, og dei tre barna hennar overlevde henne: Nguyet Baty, Ba-Nhi Mai og Kim Thuy. Ho hadde også to barnebarn då ho døydde.[1] Ba-Nhi Mai og Kim Thuy blei oppseda av Hollywood-agenten Ted Ashley og kona hans Page (fødd Cuddy).[11]

Filmar[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Ina Balin, 52, Dies; Actress Adopted Vietnamese Girls». The New York Times. June 21, 1990. Henta December 31, 2017. 
  2. «Elvis' Women: Ina Balin». Elviswomen.greggers.net. Henta 17. juli 2015. 
  3. Battelle, Phyllis (October 6, 1961). «Ina Balin Thinks Lipstick Gets In Way, Won't Use It». Lubbock Avalanche-Journal (Texas, Lubbock). s. 7. Henta 15. februar 2017 – via Newspapers.com. 
  4. 4,0 4,1 «'Black Orchid' Another Score For 19-Year-Old Ina Balin». The Salt Lake Tribune (Utah, Salt Lake City). 1. april 1959. s. 47. Henta 15. februar 2017 – via Newspapers.com. 
  5. «Ina Balin». Playbill Vault. Henta February 15, 2017. 
  6. «Theatre World Award Recipients». Theatre World Awards. Henta 15. februar 2017. 
  7. «Ina Balin». Golden Globe Awards. The Hollywood Foreign Press Association. Henta 15. februar 2017. 
  8. «Balin biography». Movies & TV Dept. The New York Times. 2010. Arkivert frå originalen 18. april 2010. Henta 17. juli 2015. 
  9. «American actress Ina Balin smoking a cigarette». gettyimages.com. Getty Images. 1960. Henta December 31, 2017. 
  10. 10,0 10,1 «Ina Balin, 52; Movie and TV Actress Sought Lung Implant». The Los Angeles Times. June 21, 1990. Henta 31. desember 2017. 
  11. «Actress Ina Balin, who as Saigon "was falling in 1975 helped spirit 217 Vietnamese orphans out of the city and ended up adopting three of them herself, died at the age of 52 of lung disease in New Haven, Conn». People. July 9, 1990. Henta 27. mars 2018.