Jerome Clarke Hunsaker

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Broom icon.png Denne artikkelen kan ha godt av ein språkvask, som reinskar opp målføringa og/eller innfører same språkstilen overalt.
Broom icon.svg Denne artikkelen kan ha godt av ei opprydding for å nå ein høgare standard og/eller for å verta i tråd med standardoppsettet. Sjå korleis du redigerer ei side og stilmanualen for hjelp.


Jerome Clarke Hunsaker
Jerome Clarke Hunsaker (cropped).jpg
Fødd 26. august 1886
Creston
Død

10. september 1984
Boston

Yrke luftfartsingeniør, oppfinnar, ingeniør, flygar
Jerome Clarke Hunsaker på Commons

Jerome Clarke Hunsaker (fødd 26. august 1886, død 10. september 1984) var ein amerikansk flygar, født i Creston, Iowa, og utdanna ved Naval Academy og MIT.

Liv[endre | endre wikiteksten]

Hunsaker vart fødd i Iowa, men vaks opp i Michigan, for å studera ved skular i Detroit og Saginaw kor hans far utga ein avis. Han byrja ved marineakademiet til Dei Sameinte Statar og gjekk ut i 1908 som beste elev. Medan han forsatt var i uniform studerte han maritim arkitektur ved MIT og fekk sin mastergrad i 1912. Han opplevde å sjå Louis Blériot fly over Boston hamn. Det inspirerte han til å ta opp studiet om luftmotstand og flygning etter å ha lese Gustave Eiffels studie: Resistance of the Air and Aviation Han skreiv til forfattaren og fekk invitasjon til Paris for å sjå på flybygging i Frankrike. Han reiste attende til USA og ved MIT fekk han oppgåva med å utvikla eit passande kurs i aerodynamikk. Han bygde den fyrste vindtunnelen ved MIT og var instruktør der i åra 1914-16.[1]

I 1917 vart han medlem av det felles Army and Navy Technical Board for å tilretteleggja eit flyprogram, og i 1918 vart han knytt til den Interallierte sjømilitære våpenkvile-kommisjonen.[2]

Han var president i Goodyear Zeppelinselskapet.

Han var sjef for maskinteknisk institutt ved MIT i 1933, og rettleidde hovedfagsstudentar som utdanna seg til luftfartsingeniørar.[3]

Han deltok i bygginga av det fyrste moderne luftskipet bygde i USA, så vel som marinens luftskip, og saman med Westervelt og Richardson konstruerte han flybåten Curtiss NC .

Frå 1941 til 1956 var han leiar av National Advisory Committee for Aeronautics. Han har òg sitte i styret i Science Service, som no er kjend som Society for Science & the Public, frå 1955-1958.

Blant hans publiserte arbeid er: Stabie Biplane Arrangement sitt, Aërodynamic Properties of Triplane og Aëroplane Stability. Han fekk Edvard Longstreth Medalje frå Franklin Institute i 1942 og 1955 Langleys gullmedalje frå Smithsonian Institution.[4][5][6] Hunsaker var òg eit av dei opphavlege medlemmane av Majestic 12, og vart det siste gjenlevende medlemm.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]