Taxman

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Taxman
Song av The Beatles
frå albumet Revolver
Utgjeve 5. august 1966
Innspelt 20–22. april, 16. mai
and 21. juni 1966,
EMI Studios, London
Sjanger Rock,[1] hardrock,[2] psykedelisk rock[3]
Lengd 2:39
Selskap Parlophone
Låtskrivar(ar) George Harrison
Produsent George Martin

If you drive a car, I'll tax the street,
If you try to sit, I'll tax your seat,
If you get too cold, I'll tax the heat,
If you take a walk, I'll tax your feet.

George Harrison

«Taxman» er ein song av The Beatles og opningssporet på albumet Revolver frå 1966. Songen er basert på ei personifisering av skatteselskap som HM Customs and Excise, Inland Revenue og Internal Revenue Service. Songen vart skrive av George Harrison.

Harrison fekk inspirasjon til songen då han oppdaga kor mykje av det han tente som faktisk gjekk til skatt.[4]

Harrison fekk noko hjelp til teksten frå John Lennon, som skreiv enkelte linjer for han. Lennon nemnte mellom anna den dåverande statsministeren i Storbritannia, Harold Wilson, og den framtidige statministeren Edward Heath, i songen.

Harrison syng songen som om han er skatteinnkrevaren, ein person som prøver å få mest mogeleg pengar ut av folk med linjer som «If you try to sit, I'll tax your seat».

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

I følgje Ian MacDonald,[5] utanom der andre er nemnde:

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. «Greatest Beatles Songs». Rolling Stone. https://www.rollingstone.com/music/lists/100-greatest-beatles-songs-20110919/taxman-19691231. Henta 14. mars 2018. 
  2. Pete Prown; Harvey P. Newquist; Jon F. Eiche. Legends of rock guitar: the essential reference of rock's greatest gitarists. s. 28. ISBN 0-7935-4042-9. the hard-rock riffing of 'Taxman' 
  3. Chris Gregory. Who Could Ask For More?: Reclaiming The Beatles. s. 125. Two brilliantly incendiary ascending guitar solos played by Paul transform the song into a psychedelic opus. 
  4. George Harrison (1980). I Me Mine. London: Phoenix. s. 94. ISBN 0753817349. 
  5. MacDonald 2005, s. 200.
  6. 6,0 6,1 Winn 2009, s. 13.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]