Penning
Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Penningen var hovudmynten i det norske myntsystemet frå 995 til 1387. I denne perioden gjekk det 10 penningar på ein ertog sølv, 30 penningar på ein øre sølv og 240 penningar på ein mark sølv.
Dei første penningane vart utmynta i sølv under kong Olav Tryggvason.
Mot slutten av mellomalderen fekk kong Hans I innført det lybske myntsystem i Noreg. Då gjekk det 12 penningar på ein skilling, og 192 penningar på ein mark.
Bakgrunnsstoff [endre]
Den første norske mynten, utmynta av Olav Tryggvason rundt 995: [1] [2]
|
|
|
|---|---|
| Mellomalderen (frå ca 995) | kvartpenning · halvpenning · penning · brakteat (1110-1552) |
| Mark (frå ca 1490) · skilling · penning | blaffert (1510-1522) · hvid (1483-1578) · søsling · skilling |
| Riksdalar · mark · skilling (1540-1813) | skilling · mark · krone · spesidalar · dukat |
| Riksbanken (1813-1816): Riksbankdalar · riksbankskilling |
riksbankteikn |
| Noregs Bank, sølvmyntfot (1816-1875): Spesidalar · ort · skilling |
skilling species · ort · spesidalar |
| Noregs Bank, gullmyntfot: Kroner · øre (frå 1875) | einøring - toøring - femøring - tiøring - femogtjueøring - femtiøring kronestykke - tokrone - femkroning - tikroning - tjuekroning |
