Couldn't Love You More

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Couldn't You Love You More
Studioalbum av John Martyn
Utgjeve August 1992
Studio The Wool Hall, A.I.R. Studios (London) og The Astoria (London)
Sjanger Folk/blues
Lengd 1:05:40
Selskap Permanent
Produsent Matt Butler
John Martyn-kronologi
Cooltide
(1991)
Couldn't You Love You More No Little Boy
(1993)


Couldn't You Love You More var det 17. studioalbumet til den skotske musikaren John Martyn. Det kom ut i august 1992 på Permanent Records. Heile albumet bestod berre av nyinnspelingar av eldre Martyn-songar i ny drakt, som regel i den same glatte poprockstilen han nytta gjennom 80-åra og fram til då. Albumet vart gjeve ut utan løyve frå John Martyn sjølv.[1] Martyn var ikkje nøgd med den ferdige innspelinga av desse songane og gjorde mange av dei om att, la til fire songar og tok bort andre og gav albumet ut som No Little Boy året etter.

Phil Collins syng vokal med Martyn på «Sweet Little Mystery», «Could've Been Me» og «Ways to Cry». David Gilmour spelar gitar på «Could've Been Me», «One World» og «Ways to Cry». Gerry Conway spelar trommer på heile albumet.

Vinylutgåva av albumet inneheld berre ti songar og ei seinare CD-utgåve på Universe inneheld ei anna rekkefølgje på songane. Den italienske utgåva kom med eit anna plateomslag.

Innhald[endre | endre wikiteksten]

Alle songar er skrivne av John Martyn, utanom der andre er nemnde. 

# TittelFørste utgjeving Lengd
1. «Lonely Love»  Piece by Piece, 1986 4:01
2. «Couldn't Love You More»  One World, 1977 3:50
3. «Sweet Little Mystery»  Grace and Danger, 1980 4:25
4. «Head and Heart»  Bless the Weather, 1971 4:06
5. «Could've Been Me»  Well Kept Secret, 1982 3:55
6. «One Day Without You»  Sunday's Child, 1975 4:33
7. «Over the Hill»  Solid Air, 1973 3:05
8. «Fine Lines»  Inside Out, 1973 3:58
9. «May You Never»  Solid Air, 1973 3:34
10. «One World»  One World, 1977 6:26
11. «Ways to Cry»  Inside Out, 1973 4:43
12. «Angeline»  Piece by Piece, 1986 5:18
13. «Man in the Station»  Solid Air, 1973 3:53
14. «Solid Air»  Solid Air, 1973 6:30
15. «Never Let Me Go» (Joe Scott)Well Kept Secret, 1982 3:23

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

  • John Martyn - vokal, gitar
  • Phil Collins - vokal (spor 3, 5, 11)
  • Alan Darby - gitar (spor 1, 3, 11, 13)
  • David Gilmour - gitar (5, 10, 11)
  • Spencer Cozens - klaverinstrument
  • Alan Thomson - bass
  • Gerry Conway - trommer
  • Jerry Underwood - saksofon (spor 1, 2, 4 to 6, 12 til 14)
  • Barry «Immaculate Fool» Wickens - fiolin (spor 7)
  • Jordan Bailey - røyst (spor 4, 11, 13)
  • Miles Bould - perkusjon (spor 1, 4, 8, 10, 13)
  • Bazil Meade - korvokal (spor 1-7, 9, 11)
  • Jordan Bailey - korvokal (spor 1-7, 9, 11)
  • Samantha Smith - korvokal (spor 1-7, 9, 11)
Teknisk
  • Matt Butler - produsent, miksing (i AIR Studios i London)
  • Geoff Foster - ekstra lydteknikar
  • Greg Sangster - andre lydteknikar
  • Lachlan Mitchell - andre lydteknikar
  • Steve Rooke - mastering i Abbey Road Studios
  • John Hillarby - notat i omslaget
  • Steven D. Schwachter - plateomslag

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1.