Ras-Alhague

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk

Alfa Ophiuchi
Ophiuchus IAU.svg
Cercle rouge 100%.svg

Plasseringa til α Ophiuchi (circled)
Observasjonsdata
Epoke J2000      Ekvinoks J2000
Stjernebilete Slangeberaren
Rektascensjon 17h 34m 56.06945s[1]
Deklinasjon +12° 33′ 36.1346″[1]
Karakteristikk
SpektralklasseA5 III[2] / K5–7 V[3]
U−B fargeindeks+0.10[4]
B−V fargeindeks+0.15[4]
Astrometri
Radialsnøggleik (Rv)+12.6[5] km/s
Parallakse (π)67.13 ± 1.06[1] mas
Avstand48,6 ± 0,8 ly
(14,9 ± 0,2 pc)
Absolutt storleiksklasse (MV)1.30
Bane[3]
Eksentrisitet (e)0.92 ± 0.03
Inklinasjon (i)125+6−9°
Lengda til oppstigande knute (Ω)232 ± 9°
Perihel epoke (T)2452888 ± 53 JD
Perihelargument (ω)
(sekundær)
162 ±14°
Detaljar
α Oph A
Masse2.40+.23−.37[3] M
Radius2.6[6] R
Luminositet25.1–25.6[7] L
Overflategravitasjon (log g)3.91[6] cgs
Temperatur7,880–8,050[7] K
Rotasjonssnøggleik (v sin i)240[7] km/s
Alder0.77 ± 0.03[8]  mrd. år
α Oph B
Masse0.85+.06−.04[3] M
Andre namn
Ras Alhague, Rasalhague, 55 Ophiuchi, BD +12° 3252, FK5 6,6, HD 159561, HIP 86032, HR 6556, SAO 102932.[9]

Alfa Ophiuchi (α Oph, α Ophiuchi) eller Ras Alhague (Rasalhague) er den mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Slangeberaren.

Alfa Ophiuchi er ei dobbeltstjerne med ei omlaupstid på kring 8,62 år. Primærstjerna, Alfa Ophiuchi A, har ein masse på kring 2,4 gonger massen til sola, while medan den sekundære, Alfa Ophiuchi B, har 0,85 solmassar.[3]

Stjerna har ein samla tilsynelatande storleik på 2,08 og ligg kring 48,6 lysår frå jorda. Hovudstjerna her spektralklasse A5 III, som indikerer at ho er ei kjempestjerne som har utvikla seg bort frå hovudserien etter at hydrogenet i kjernen er brent opp. Ho stråler kring 25 gonger sterkare enn sola og har ein effektiv temperatur på kring 8 000 K.[7][10]

Alfa Ophiuchi A er ei raskt roterande stjerne med projisert rotasjonssnøggleik på 240 km s-1.[7] Ho spinn med ein snøggleik som er 88,5 % av snøggleiken som ville ha brote stjerna sund.[11] Resultatet er ein bul kring ekvator som er kring 20 % større enn polradien.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 van Leeuwen, F. (November 2007), «Validation of the new Hipparcos reduction», Astronomi and Astrophysics 474 (2): 653–664, Bibcode:2007A&A...474..653V, arXiv:0708.1752, doi:10.1051/0004-6361:20078357 
  2. Cowley, A.; et al. (April 1969), «A study of the bright A stars. I. A catalogue med spektralklassar», Astronomical Journal 74: 375–406, Bibcode:1969AJ.....74..375C, doi:10.1086/110819 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Hinkley, Sasha; et al. (January 2011), «Establishing α Oph as a Prototype Rotator: Improved Astrometric Orbit», The Astrophysical Journal 726 (2): 104, Bibcode:2011ApJ...726..104H, arXiv:1010.4028, doi:10.1088/0004-637X/726/2/104 
  4. 4,0 4,1 Johnson, H. L.; et al. (1966), «UBVRIJKL photometry of the bright stars», Communications of the Lunar and Planetary Laboratory 4 (99), Bibcode:1966CoLPL...4...99J 
  5. Evans, D. S. (June 20–24, 1966), Batten, Alan Henry; Heard, John Frederick, red., The Revision of the General Catalogue of Radial Velocities, University of Toronto: International Astronomical Union, henta 13. juni 2016 
  6. 6,0 6,1 Malagnini, M. L.; Morossi, C. (November 1990), «Accurate absolute luminosities, effektiv temperaturs, radii, masses and surface gravities for a selected sample of field stars», Astronomi and Astrophysics Supplement Series 85 (3): 1015–1019, Bibcode:1990A&AS...85.1015M 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Deupree, Robert G. (November 2011), «Theoretical p-Mode Oscillation Frequencies for the Rapidly Rotating δ Scuti Star α Ophiuchi», The Astrophysical Journal 742 (1): 9, Bibcode:2011ApJ...742....9D, arXiv:1110.1345, doi:10.1088/0004-637X/742/1/9 
  8. Zhao, M.; et al. (August 2009), «Imaging and Modeling Rapidly Rotating Stars: α Cephei and α Ophiuchi», The Astrophysical Journal 701 (1): 209–224, Bibcode:2009ApJ...701..209Z, arXiv:0906.2241, doi:10.1088/0004-637X/701/1/209 
  9. «RASALHAGUE -- Variable Star», SIMBAD (Centre de Données astronomiques de Strasbourg), henta 13. juni 2016 
  10. «The Colour of Stars», Australia Telescope, Outreach and Education (Commonwealth Scientific and Indianarentrial Research Organisation), desember 21, 2004, henta 13. juni 2016 
  11. Zhao, M.; et al. (February 2010), «Imaging and Modeling Rapid Rotators: α Cep and α Oph», i Rivinius, Th.; Curé, M., The Interferometric View on Hot Stars 38, Revista Mexicana de Astronomía y Astrofísica (Serie de Conferencias), s. 117–118, Bibcode:2010RMxAC..38..117Z