Otto Jensen

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Otto Jensen
Otto jensen.jpg
Fødd 11. september 1856
Kongsberg
Død

26. februar 1918
Hamar

Yrke prest, politikar
Otto Jensen på Commons

Otto Jensen (fødd 11. september 1856 i Kongsberg, død 26. februar 1918 i Hamar) var ein norsk teolog, statsråd og biskop i Den norske kyrkja.[1]

Jensen vart cand.theol. ved Det teologiske fakultetet i 1879. I 1898 disputerte han til den teologiske doktorgraden same stad, med avhandlinga Om soning og forsoning.[1]

Jensen arbeidde som lærar i Oslo og Stavanger frå han tok teologisk embetseksamen i 1879 til han vart residerande kapellan ved Asak kyrkje i Berg, Østfold 1889, seinare i Sankt Petri kyrkje i Stavanger i 1899. I 1905 vart han sokneprest i Skjeberg.[1]

Jensen var kyrkje- og undervisningsminister i Regjeringa Michelsen frå januar 1906 til oktober 1907.

Han vart utnemnd til stiftprost i Oslo i 1913, og i 1917 vart han biskop i Hamar bispedømme. Han fekk ei kort tid i embetet, og døydde allereie året etter.

Jensen vart oppfatta som ein frisinna teolog som freista å verka som ein brubyggjar under kyrkjestriden på byrjinga av 1900-talet.[1]

Han var far til biskop Eivind Berggrav.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Hallgeir Elstad. «Otto Jensen». Norsk biografisk leksikon. Henta 2. juni 2015.