Jupitermånen Himalia

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Himalia
Himalia.png
Oppdaging
Oppdagar C. D. Perrine
Oppdaga dato 3. desember 1904
Baneparametrar
Middelradius 11 443 000 km
Eksentrisitet 0,112-0,207
Omløpsperiode 250,1d
Banehelling 4,5-51,9°
Er ein satellitt til Jupiter
Fysiske eigenskapar
Middeldiameter 170 km
Overflateareal ikkje oppgitt
Masse 6,74·1018 kg
Middeltettleik 2,6 g/cm3
Overflategravitasjon 0,062 m/s2
Overflategravitasjon
(Jorda = 1)
0,00633
Rotasjonsperiode 7,782 t
Aksehelling  ?°
Albedo 0,04
Overflatetemp. ukjend
Atmosfærisk trykk 0 kPa

Himalia er ein jupitermåne som vart sett for første gong den 3. desember 1904 av Charles Dillon Perrine, som observerte han frå Lick-observatoriet i California. Etter opdaginga vart månen formelt kalla for Jupiter VI, og også Hestia etter åregudinna. Først i 1975 fekk den sitt noverande namn etter nymfa Himalia, som ifølgje gresk mytologi fekk tre søner med Zevs.

På veg mot Planeten Saturn, tok romsonden Cassini den 19. desember 2000 eit grovkorna bilete av Himalia, men desverre gjorde avstanden det umogleg å avsløre overflatedetaljar på den mørke kloden. Ein trur at månen består av klippemateriale og i mindre grad is.

Himalia er det største medlemmen av ei underinndeling av Jupiter sine månar som vert kalla Himalia-gruppa, alle med ein avstand på 11 til 13 millionar kilometer til Jupiter, og med banehellingar rundt 27,5 grader.