129 Antigone
| Oppdaging | |
|---|---|
| Oppdaga av | Christian Heinrich Friedrich Peters |
| Oppdagingsdato | 5. februar 1873 |
| Baneskildring | |
| Epoke 31. desember 2006 (JD 2454100,5) | |
| Aphel | 520,360 mill. km (3,478 AE) |
| Perihel | 337,731 mill. km (2,258 AE) |
| 429,045 mill. km (2,868 AE) | |
| Eksentrisitet | 0,213 |
| 110,610° | |
| Banehelling | 12,218° |
| 136,437° | |
| 108,207° | |
| Fysiske eigenskapar | |
| Dimensjonar | 125,0 km |
| Masse | 2,0×1018 kg |
| ? g/cm³ | |
| 0,0661 km/s | |
| ? d | |
| Albedo | ? |
spektralklasse | M |
| 7,07 | |
129 Antigone er ein stor hovudbelteasteroide. Radarobservasjonar indikerer at han er samansett nesten av reint nikkel-jern. Han og andre liknande asteroidar har sannsynleg sitt opphav i kjernen til ein Vesta-liknande planetsimal som hadde eit differensiert indre. Han blei oppdaga av C. H. F. Peters den 5. februar 1873 og er namnsett etter Antigone, prinsessa frå Theben (Thíva) i Hellas i gresk mytologi.
I 1979 blei det rapportert om at Antigone kanskje hadde ein naturleg satellitt. Forslaget var basert på studie av lyskurvedata. [1] Ein modell av Antigone konstruert ut i frå desse dataa viser at Antigone er ganske regelmessig forma (rund). [2]
Sidan 1985 har tre stjerneokkultasjonar av Antigone blitt observert.
Bakgrunnsstoff
[endre | endre wikiteksten]- Banesimulasjon frå JPL (Java) / Ephemeris
Fotnotar
[endre | endre wikiteksten]- ↑ http://www.johnstonsarchive.net/astro/asteroidmoonsq.html
- ↑ arkivkopi (PDF), arkivert frå originalen (PDF) 19. mai 2003, henta 19. mai 2003