Lizard

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Lizard
Studioalbum av King Crimson
Utgjeve 10. desember 1970 (Storbritannia)
3. januar 1971 (USA og Canada)
Innspelt August–september 1970
Studio Wessex Sound Studios i Highbury New Park i London i England
Sjanger
Lengd 42:30
Selskap Island (Storbritannia)
Atlantic (US and Canada)
Produsent
King Crimson-kronologi
In the Wake of Poseidon
(1970)
Lizard Islands
(1971)


Meldingar
Karakter
KjeldeKarakter
AllMusic4.5/5 starsStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar half.svg[4]
Christgau's Record GuideB–[5]
Sputnikmusic4/5[6]

Lizard er det tredje studioalbumet til det britiske bandet King Crimson. Albumet kom ut i 1970. Det var det andre albumet spelt inn under ein overgangsperiode for bandet, og musikarane på albumet fekk aldri høvet til å framføre songane på scenen i lag. Det var det første (og einaste) albumet med bassist/vokalist Gordon Haskell, utanom songen «Cadence and Cascade» på det førre albumet In the Wake of Poseidon, og trommeslagar Andy McCulloch som offisiell medlem av bandet.

Albumet er utan tvil det mest jazzpåverka albumet til King Crimson og dei gjekk vidare i retning som songen «Cat Food» hadde indikert på det førre albumet.

Bakgrunn og musikk[endre | endre wikiteksten]

Haskell var tidlegare skulekamerat av Fripp i Wimborne nær Bournemouth, og dei spelte i lag i det lokale bandet League of Gentlemen. Etter Haskell medverka med vokal til songen «Cadence and Cascade» på In the Wake of Poseidon, bad Fripp han om å bli med som offisielt medlem av King Crimson for innspelinga av Lizard. Ein annan studiomusikar på In the Wake of Poseidon, saksofonist/fløystist Mel Collins fekk òg tilbodet, og det same fekk trommis Andy McCulloch. Gruppa fekk så hjelp av studiomusikarar, mellom andre jazzpianist Keith Tippett, som òg hadde spelt på førre albumet, samt Yes-vokalist Jon Anderson og Robin Miller, Mark Charig og Nick Evans på blåseinstrument.

Haskell og McCulloch mislikte innspelinga av Lizard, og særleg Haskell, som likte soul og Motown-musikk, syns det var vanskeleg å knyte seg til songane. Då albumet var ferdig forlet Haskell bandet under øvingane for den føreståande turneen. Dei neste 19 åra kjempa han i retten mot bandet, fordi han meinte han hadde blitt lurt bort frå honorara dei skulda han for albumet. Kort tid etter Haskell forlet bandet, gjorde McCulloch det same.

Collins vart derimot verande i King Crimson med Fripp for å spele inn det neste albumet deira, Islands. Haskell vart erstatta av Boz Burrell på bassgitar og vokal, medan McCulloch vart erstatta av Ian Wallace. Islands-besetninga spelte noko av Lizard på konsertane sine, særskild «Cirkus» og «Lady of the Dancing Water».

Innhald[endre | endre wikiteksten]

Nr.TittelLengd
Nr.TittelLengd
Nr.TittelLengd

40-årsjubileumsutgåva[endre | endre wikiteksten]

Nr.TittelLengd
Nr.TittelLengd

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

King Crimson[endre | endre wikiteksten]

Andre musikarar[endre | endre wikiteksten]

Andre
  • Robin Thompson – lydteknikar
  • Geoff Workman – lydband
  • Gini Barris – måleri på utsida
  • Koraz Wallpapers – kunst på innsida
  • C.C.S. – typografi
  • Tony Arnold og David Singleton – nymiksing (7)
40-årsjubileumsutgåva

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Holm-Hudson, Kevin (2013). Progressive Rock Reconsidered. Routledge. s. 215. ISBN 978-1-13571-022-4. 
  2. «King Crimson - Lizard (album review 3)». Sputnikmusic. 7. oktober 2005. Henta 29. juni 2019. 
  3. W., Aaron (27. november 2017). «Review: King Crimson - Sailors’ Tales (1970 – 1972)». Sputnikmusic. Henta 27. juni 2019. It would be followed by the avant-jazz masterwork Lizard, 
  4. Lynch, Dave. «Lizard – King Crimson». AllMusic. Henta 15. oktober 2019. 
  5. Christgau, Robert (1981). «Consumer Guide '70s: K». Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies. Ticknor & Fields. ISBN 089919026X. Henta 15. oktober 2019 – via robertchristgau.com. 
  6. van der Lee, Matthijs (1. april 2010). «King Crimson – Lizard». Sputnikmusic. Arkivert frå originalen 9. mars 2015. Henta 15. oktober 2019. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]