Jens Ferdinand Willumsen

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Jens Ferdinand Willumsen
JF Willumsen Hver8Dag 1900.jpg
Jens Ferdinand Willumsen i 1900
Fødd 7. september 1863
Flag of Denmark.svg Danmark København
Død 4. april 1958 (94 år)
Flag of France.svg Frankrike Cannes
Nasjonalitet dansk
Felt maler,
billedhugger,
grafiker,
keramiker,
arkitekt,
fotograf
Utdanning Det Kongelige Danske Kunstakademi,
Kunstnernes Frie Studieskoler

Jens Ferdinand Willumsen eller J.F. Willumsen (fødd 7. september 1863 i København, død 4. april 1958 i Cannes) var ein dansk kunstnar som hovudsakleg arbeidde som målar, men meistra dei fleste kunstartane og arbeida dessutan som bilethoggar, grafikar, keramikar, arkitekt og fotograf.

Han var ein av pionerane bak det moderne gjennombrotet i dansk biletkunst omkring år 1900, men oppheldt seg store delar av livet utanfor Danmark. Kunsten hans vart prega av symbolismen. Etter kvart vart han eksponent for fleire av kunstretningane i tida si og stilen hans endra seg i ein meir ekspressiv retning.

Biografi[endre | endre wikiteksten]

Willumsen studerte ved Det Kongelege Danske Kunstakademiet frå 1881 til 1885. Etter tre forgjeves forsøk på å bli innstilt til avgangsprøven på Kunstakademiet, studerte han som elev av Peder Severin KrøyerKunstnernes Frie Studieskoler i København, men fekk dei grunnleggjande impulsane sine i Paris 18881889 og 18901894, med besøk i Spania 1889. Her møtte han den europeiske symbolismen hos blant andre Paul Gauguin, Odilon Redon. Frå den djerve realismen i bilete som Fransk vaskeri (1889) kom han alt i 1890 over i ein symbolistisk prega stilkunst med Montagnes russes (Nasjonalmuseet), og 1891 følgde det polykrome trerelieff Den gylne gemsen. I 1891 var han med på å stifte Den Frie Udstilling og teikna utstillingsbygningen til kunstnarsamanslutninga i 1898.

Eit besøk i Noreg i 1892 resulterte i den mektige høgfjellsfantasien Jotunheimen med symbolske rammerelieff. I 1893 byrja han å modellere «det store relieffet», som likevel først vart utført i 19231928 i kostbare material, forskjelligfarga marmor, forgylt bronse osb

I perioden 18971900 virkte han vesentleg som keramikar, idet han var kunstnarisk leiar hos Bing & Grøndahl. Møtet med Alpane førde til ei rekkje akvarellar og oljebilete med drag mot det klassisk-monumentale (En bergbestigerske, 1904), likesom havet inspirerte han til hovudverk som Etter stormen (1905, (Nasjonalmuseet) og Sol og ungdom (19021910, Göteborg). Samstundes laga han dei tre dekorative felta Mor og datter i tre alderstrinn i (1904) og statuen av Viggo Hørup i Haven til Kongen i København (19061908). I 1910 byrja igjen eit uroleg reiseliv (Spania, Italia, Hellas, Tunisia), og under inntrykk av Goya og særleg El Greco (viss ungdomskunst han i 1927 utgav eit stort arbeid om) fekk kunsten hans ein høgspent ekspresjonistisk karakter i fargen, t.d. i Maleren mottar musikeren på parnasset (1923).

Frå 1930-åra stammar den sjølvrelaterte trilogien Tizian døende (19351938), dansebilete og ei rekkje Venezia-motiv. Willumsens omfattande grafiske produksjon viser liknande stiltrekk. Frå 1916 til han døydde budde han i Sør-Frankrike.

Verkt «Det Store Relief» er oppført i Kulturkanonen.

J.F. Willumsens museum[endre | endre wikiteksten]

Willumsen tilbaud ein stor del av verka sine og kunstsamlinga si til staten og arbeidde frå 1930-talet med skiping av eit museum og i 1943 skjenkte han mange av sine eigne bilete til Danmark saman med ei samling av eldre kunst. I 1957, året før han døydde, opna J.F. Willumsens museum i Frederikssund.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]