Uranusmånen Titania
Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
 |
|
| Oppdaging | |
|---|---|
| Oppdagar | W. Herschel |
| Oppdaga dato | 11. januar 1787 |
| Baneparametrar | |
| Middelradius | 463 300 km |
| Eksentrisitet | 0,0017 |
| Omløpsperiode | 8,71 døgn |
| Banehelling | 0,08° |
| Er ein satellitt til | Uranus |
| Fysiske eigenskapar | |
| Middeldiameter | 1577,8 km |
| Overflateareal | 7 800 000 km2 |
| Masse | 3,526·1021kg |
| Middeltettleik | 1,71 g/cm3 |
| Overflategravitasjon | 0,378 m/s2 |
| Rotasjonsperiode | 8,71 døgn |
| Aksehelling | ukjend |
| Albedo | 0,28 |
| Overflatetemp. | ~83 K |
| Atmosfærisk trykk | 0 kPa |
- Må ikkje forvekslast med saturnmånen Titan eller asteroiden 593 Titania.
Titania er den største månen til Uranus, og den åttande største i solsystemet. Han blei oppdaga 11. januar 1787 av William Herschel.
Så langt er dei einaste nærbileta av månen frå Voyager 2-sonden som fotograferte uranussystemet under nærpasseringa av Uranus i januar 1986. Bileta viser ei gigantisk kløft (canyon) som gjer Grand Canyon til ein dverg i samanlikning. Kløfta er på størrelse med Valles Marineris på Mars og Ithaca Chasma på saturnmånen Tethys.
 |
Denne artikkelen er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia å vekse seg stor og sterk gjennom å utvide han. |
| Sjå òg: Oversyn over spirer. | |
