Hopp til innhald

Ar'arat an-Naqab

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Ar'arat an-Naqab
עַרְעָרָה בַּנֶּגֶב, Ar'ara BaNegev
lokal kommune
Land  Israel
Distrikt Det sørlege distriktet
Koordinatar 31°09′35″N 35°01′25″E / 31.15972°N 35.02361°E / 31.15972; 35.02361
Areal 14,052 km²
Folketal 13 623  (2011)[1]
Folketettleik 969 / km²
Grunnlagd 1982
Borgarmeister David Bonfeld
Kart
Ar'arat an-Naqab
31°09′35″N 35°01′25″E / 31.159722222222°N 35.023611111111°E / 31.159722222222; 35.023611111111
Wikimedia Commons: Ar'arat an-Naqab

Ar'arat an-Naqab eller Ar'ara BaNegev (hebraisk skrift עַרְעָרָה בַּנֶּגֶב, arabisk عرعرة), tidlegare kalla Aroer,[2] is a beduin town (lokal kommune) i Det sørlege distriktet i Israel. Namnet står for «einebærbusken[3] i Negev». Han ligg ikkje langt frå den arkeologiske staden Aroer.

Ar'arat an-Naqab vart grunnlagd i 1982 som ein del av eit statleg prosjekt om å få beduinar til å busetje seg i permanente hus. Han er ein av sju beduinske busetnader i Negevørkenen med godkjende planar og utvikla infrastruktur, i tillegg til Hura, Lakiya, Shaqib al-Salam (Segev Shalom), Kuseife (Kseife), Tel as-Sabi (Tel-Sheva) og byen Rahat, som er den største av dei.[4]

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet Ar'arat an-Naqab på 13 623 i 2011.[1]

Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.[5]

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.[5]

Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett.[5]

Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spredd over heile Nord-Negev.[6]

  1. 1,0 1,1 «Locality File». Israelsk statistisk sentralbyrå. 2011. Arkivert frå originalen (XLS) 23. september 2013. Henta 9. oktober 2014. 
  2. Steven C. Dinero. Settling for Less: The Planned Resettlement of Israel's Negev beduin. Berghahn Books. 
  3. Palmer, 1881, s.144
  4. Staten Israel. Ministry of Justice, Ministry of Foreign Affairs. List of Issues to be taken up in Connection with the Consideration of Israel's Fourth and Fifth Periodic Reports of Israel (CEDAW/C/ISR/4 and CEDAW/C/ISR/5)
  5. 5,0 5,1 5,2 Dor Fridman. «About the Negev beduinar». LocalEconomySeminar. Arkivert frå originalen 5. juli 2012. Henta 7. september 2015. 
  6. beduin information, ILA, 2007 (PDF), arkivert frå originalen (PDF) 15. juli 2015, henta 7. september 2015 

Bakgrunnsstoff

[endre | endre wikiteksten]
  • Lands of the Negev, a short film presented by Israel Land Administration describing the challenges faced in providing land management and infrastructure to the beduinar i Israel's southern Negev region