Jordskokk
Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
| Jordskokk |
||
|
|
||
| Systematikk | ||
| Rike: | Plantae | |
| Klasse: | Eudicotyledonae | |
| Orden: | Asterales | |
| Familie: | Asteraceae | |
| Slekt: | Helianthus | |
| Art: | H. tuberosus | |
| Vitskapleg namn | ||
| Helianthus tuberosus | ||
Jordskokk (lat. Helianthus tuberosus) er ein fleirårig urt i korgplantefamilien. Planta kjem frå nordamerika og blir dyrka for rotknollane.
Knollane er ujamne og liknar litt på store ingefærrøter. I motsetnad til dei fleste andre knollar inneheld dei ikkje karbohydratet stive, men inulin (må ikkje forvekslast med insulin). Difor er jordskokk ei viktig kjelde for industriell framstelling av fruktose. Det gjer òg at dei lett blir til mos ved koking og at nokre lett får tarmgass av dei.
[endre] Historie
Jordskokken blei dyrka av urfolk i nordamerika. Europearane oppdaga han då den franske oppdagaren Samuel de Champlain fann dyrka jordskokk ved Cape Cod i 1605.
[endre] Dyrking
Jordskokken er lett å dyrke. Til skilnad frå poteter tålar han å overvintre ute. Den enklaste måten å dyrke han på er å spa opp åkeren kvar haust og samle inn det som finst av større røter. Neste år vil det spire av dei bitane som var att i åkeren. Jordskokken gjev rikeleg med næringsrike knollar og treng mykje gjødsel. Den har også godt av å bytte voksestad med jamne mellomrom.
Jordskokken spreier seg både med knollar og frø. Knollformering er sikrast, men den sjøvsår seg også relativt ofte.
