Magnar Lundemo

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Magnar Lundemo, (4. mars 19387. januar 1987) var ein norsk langrennar, friidrettsutøvar og langrennstrenar. Han var fødd i Meråker og døydde også der. Han var medlem av IL Varden.

Langrennaren[endre | endre wikiteksten]

Magnar Lundemo slo gjennom i langrenn under norgesmeisterskapet på Gjøvik i 1959, då han vann bronsemedaljen på 15-kilometeren, bak den klare vinnaren Harald Grønningen og Sivert Fagerholt. Dei neste 11-12 sesongane var han oftast å rekne mellom medaljekandidatane i NM-renna, sesongane 1960-65 var dei beste. Han var sterkast på dei kortaste distansane.

Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap[endre | endre wikiteksten]

  • 1959: Bronse på 15 km, Gjøvik.
  • 1960: Sølvmedalje både på 15 km og 30 km, Nedre Eiker.
  • 1961: Norsk meister på 15-kilometeren, Røros.
  • 1962: Sølv på 15 km (sju tidels sekund bak om norgesmeisteren Alf Storelvmo) og bronse på 30 km, begge renna avvikla i Skien.
  • 1963: Bronsemedalje på 30 km, Rælingen.
  • 1964: Nr 4 på 15 km, Voss.
  • 1965: Nr 4 på 15 km, Fåberg.
  • 1966: Nr 5 på femmila, Rena.
  • 1967: Nr 4 på tremila, Skorovatn.
  • 1968: Nr 5 på 15 km, Bærum.
  • 1969: Nr 11 på femmila, Alvdal.
  • 1970: Nr 4 på femmila, Meldal.
  • 1971: Nr 5 på femmila, Fåberg.
  • 1972: Nr 8 på tremila, Tydal.
  • 1974: Nr 11 på femmila, Sørreisa.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn[endre | endre wikiteksten]

  • 1960: Nummer 16 på tremila i OL i Squaw Valley. Nr 7 på 15 km i Holmenkollen.
  • 1961: Nummer 8 på 15 km i Lahti.
  • 1962: Nummer fire på 15 km under VM i 1962 i Zakopane, få sekund bak landsmennene Harald Grønningen og Einar Østby som vann sølv og bronse. Gjekk fyrste etappen på det norske laget som vart nummer fire. Nummer tre på 50-kilometeren i Lahti, der det vart tredobbelt norsk med Sverre Stensheim som vinnar.
  • 1963: Nr 7 på 15 km i Holmenkollen.
  • 1964: Nummer åtte på 15 km under OL i Innsbruck. Nr 5 på 30 km i Svenska skidspelen i Kiruna.
  • 1965: Nr tre på 30 km Svenska skidspelen i Falun.
  • 1967: Nr 8 på 15 km i Holmenkollen.
  • 1970: Nr 12 på femmila i Holmenkollen.
  • 1971: Nr 14 på femmila i Holmenkollen.
  • 1972: Nr 12 på femmila i Holmenkollen.

Både under VM 1962 og OL 1964 gjekk han fyrste-etappen for dei norske stafettlaga som ved begge høva vart nummer fire. Lundemo vann Engelbrektsloppet over 60 km i Norberg i Sverige 1970, 1972 og 1973. 1974 vann han Marcialonga 70 km i Italia.

Friidrettsutøvaren[endre | endre wikiteksten]

Framifrå langdistanseløpar, åtte gongar norgesmeister. To av meisteskapa kom i baneløp, dei andre i landevegs- og terrengløp. Norgesmeister i 8 km terrengløp i 1960. Fire gull i 25 km landevegsløp fra 1961–1964. Norgesmeister i maraton i 1964.

  • 1960: NM-bronse på 5000 m.
  • 1961: NM, gull på 10 000 m (30.11,4) og bronse på 5000 m.
  • 1962: NM-gull på 10 000 m (30.01,0).
  • 1963: NM-sølv på 10 000 m.
  • 1966: NM-bronse 10 000 m.
  • 1968: NM-bronse 10 000 m.

Personlege rekordar[endre | endre wikiteksten]

  • 3000 m hinder: 9.12,2 (1960).
  • 5000 m: 14.19,0 (1962).
  • 10 000 m: 29.30,4 (1966).

Alle rekordane oppnådd under stemne på Bislett i Oslo.

I 1967 vart han tildelt Egebergs ærespris for allsidig idrett.

Trenaren[endre | endre wikiteksten]

Etter at han la opp som aktiv, fungerte han i mange år som skitrenar på lokalt og nasjonalt plan. Han tok i 1978 over som rikstrenar i langrenn i Norges Skiforbund. Som landslagstrenar nådde han toppen under VM på heimebane i Holmenkollen i Oslo i 1982.

Under OL i Sarajevo i 1984 gjekk Lundemo ut med påstandar om bloddoping i finsk langrenn.[1]

Til minne om Lundemo[endre | endre wikiteksten]

Magnar Lundemo vart heidra av IL Varden som arrangerer Magnar Lundemos Minnecup, og eit eige minneløp kalla Magnar Lundemos toppløp. Dette er eit motbakkeløp til Fonnfjellet i Meråker. Lundemo sette sjølv rekord i dette løpet, i 1969.

Kjelde[endre | endre wikiteksten]

  • Sportsboken, aktuelle årgangar