Symfoni nr. 39 av Mozart
| Symfoni nr. 39 i Ess-dur K. 543 Symfoni av Wolfgang Amadeus Mozart |
||
| Periode | Wienerklassisismen | |
|---|---|---|
| Komponert | 26. juni 1788 | |
| Typisk lengd | 28:25 | |
| Satsar | 4 | |
Symfoni nr. 39 i Ess-dur av Wolfgang Amadeus Mozart, K. 543, vart skriven ferdig den 26. juni 1788.[1]
Innhaldsliste |
Komposisjon og premiere [endre]
Den 39. symfonien er den første av dei tre siste symfoniane som Mozart komponerte i rask rekkefølgje sommaren 1788. Nr. 40 vart ferdig den 25. juli og nr. 41 den 10. august.[1] På same tid skreiv Mozart pianotrioane sine i E- og C-dur, hans sonate facile, og ein fiolin-sonatina. Mozart-biografen Alfred Einstein har indikert at Mozart tok Michael Haydn sin Symfoni nr. 26, i same toneart, og nytta som utgangspunkt.[2]
Ein er ikkje sikker på når verket hadde premiere, eller om det vart framført i det heile medan Mozart levde.
Instrumentering og satsar [endre]
Symfonien er skriven for fløyte, to klarinettar, fagottar, horn og trompetar, pauke og strykarar, og består av fire satsar:
Kjelder [endre]
- Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 39 (Mozart)» frå Wikipedia på engelsk, den 28. desember 2010.
- Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:
- Deutsch, Otto Erich (1965) Mozart: A Documentary Biography. Stanford: Stanford University Press.
- Einstein, Alfred (1945) Mozart: His Character, His Work, translated into English by Arthur Mendel & Nathan Broder. Oxford: Oxford University Press.
Bakgrunnsstoff [endre]
- Sinfonie in E-flat KV 543: partitur og kritisk rapport (tysk) i Neue Mozart-Ausgabe
- Symphony No. 39: Fritt tilgjengelege notar på International Music Score Library Project.
|
|
|
|---|---|
|
1 · 2a · 3b · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 (Paris) · 32 · 33 · 34 · 35 (Haffner) · 36 (Linz) · 37c · 38 (Praha) · 39 · 40 · 41 (Jupiter) |
