Harpe

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket

Harpespelar med tre harper i ulike storleikar: Stor konsertharpe, lita trubadurharpe, og mellomstor keltisk harpe.
Strengeinstrument
Hornbostel-Sachs klassifisering	322-5 (Samansett kordofon spelt på med fingrane)
Utvikla	Oldtida
Speleregister
(moderne pedalharpa)
Liknande instrument
Çeng Lutt Lyre Kantele Konghou

Harpe (eller harpa) er eit strengeinstrument som noko forenkla kan skildrast som ei ramma med strenger inni. Harper i ulike storleikar og fasongar har vore brukt frå oldtida av og til i dag. Ho kan brukast både som knipse- og strykeinstrument.

Den eldste kjennskapen me har til harper er frå det gamle Mesopotamia for 5000 år sidan. Dei er også kjende frå det gamle Egypt, og har spreidd seg til heile Europa, delar av Afrika og Asia.

Harper av det meir moderne slaget er i allefall kjende sidan mellomalderen. Dei tidlige harpene hadde bare durtonar. Om det var nødvendig med halvtonar, kunne ein stemma om ei streng eller fleire. Frå 1500-talet blei harper med to strengerader vanlig. Dei blei derimot rekna som meir vanskelige å spela på. Men så fant ein på å kopla klaffane til pedalar, slik at ein skiftar tonehøgde på strengene med føtene, og på den måten forandrar ei streng frå for eksempel g til giss eller gess. Det er slik moderne konsertharper er bygde.

[endre] Bakgrunnsstoff

[endre] Kjelder

v • d • e Instrumenta i symfoniorkesteret
Strengeinstrument:	Fiolin • Bratsj • Cello • Kontrabass • Harpe
Treblåseinstrument:	Fløyte • Pikkolofløyte • Klarinett • Bassklarinett • Obo • Engelsk horn • Fagott • Kontrafagott
Messinginstrument:	Valthorn • Trompet • Trombone • Tuba
Perkusjon:	Pauke • Trommer • Triangel • Cymbal