95 Arethusa

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
95 Arethusa
Oppdaging A
Oppdaga av Karl Theodor Robert Luther
Oppdaga dato 23. november 1867
Alternative namn B
Kategori Hovudbeltet
BaneelementC JPL
Epoke 31. desember 2006 (JD 2454100,5)
Aphel (Q) 527,303 mill. km (3,525 AE)
Perihel (q) 390,547 mill. km (2,611 AE)
Stor halvakse (a) 458,925 mill. km (3,068 AE)
Eksentrisitet (e) 0,149
Omløpsperiode (P) 1962,561 d (5,37 år)
Gjennomsnittleg banefart 16,91 km/s
Gjennomsnittleg anomali (M) 326,964°
Banehelling (i) 12,998°
Lengda til oppstigande knute ) 243,148°
Perihelargument (ω) 155,023°
Fysiske eigenskapar
Dimensjonar 136,0 km
Masse 2,6×1018 kg
Tettleik ? g/cm³
Overflategravitasjon 0,0380 m/s²
Unnsleppingsfart 0,0719 km/s
Rotasjonsperiode ? d
Albedo 0,070 [1]
Spektralklasse C
Absolutt storleiksklasse: 7,84
Overflatetemperatur: ~159 K

95 Arethusa er ein stor hovudbelteasteroide. Fargane er mørke, samansetninga karbonhaldig og primitiv. Asteroiden vart oppdaga av Robert Luther den 23. november 1867 og namnsett etter ein av dei mange Arethusa i gresk mytologi. 95 Arethusa har blitt observert mens han okkulterte sterjner tre gongar: ein gong den 2. februar 1998 og to gongar i januar 2003.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Smålekamar i solsystemet