Waiting for the Sun

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Waiting for the Sun
Studioalbum av The Doors
Utgjeve 11. juli 1968
Innspelt Februar-mai 1968
Sjanger Psykedelisk rock
Lengd 32:59
Selskap Elektra / Asylum Records
Produsent Paul Rothchild
Kritikk
The Doors-kronologi
Strange Days
(1967)
Waiting for the Sun The Soft Parade
(1969)

Waiting for the Sun er det tredje studioalbumet til The Doors. Det kom ut i 1968 og vart det første og einaste albumet av bandet som nådde toppen av den amerikanske albumlista. I tillegg inneheld det hitsingelen «Hello, I Love You», som òg gjekk heilt til topps. Det vart det første hit-albumet deira i Storbritannia, der det nådde 16. plass på lista. Med unntak av to songar, vart det meste av songane for dette albumet skriven etter dei første songane bandet skreiv for dei to første albuma. Høgdepunktet på dette albumet var meint å vere «Celebration of the Lizard», men til slutt vart berre delen av songen kalla «Not to Touch the Earth» nytta. Songen «Waiting for the Sun» kom ikkje ut før albumet Morrison Hotel.

Struktur[endre | endre wikiteksten]

Songen «Celebration of the Lizard» var meint å ta ei heil albumside, men gruppa klarte aldri å få han heilt til. Dei spelte seinare heile denne songen på konserten og gav eit konsertopptak ut på Absolutely Live i 1970. Då denne songen vart lagt på hylla, vart to av dei tidlegaste songane til bandet henta inn og spelt inn for å fylle tomrommet. Desse songane var «Hello, I Love You» og «Summer's Almost Gone». Desse to songane var spelt inn alt på den originale demoinnspelinga til bandet i 1965. Waiting for the Sun enda opp som det kortaste studioalbumet deira. .

«Celebration of the Lizard» og to tidlegare utgåver av «Not to Touch the Earth» vart gjevne ut som bonusspor på 40-årsjubileumsutgåva av albumet.

Sjølv albumet inneheld gode tekstar, har musikken ofte vorte kritiser for å vere mjukare og rolegare enn den meir skarpe og ambisøse stilen som bandet var kjend (og frykta) for. Albumet inneheld nokre songar som strid mot dette, som «Five to One», den kontroversielle antikrigssongen «The Unknown Soldier» og «Not to Touch the Earth».

Tittelsporet «Waiting for the Sun» vart ikkje teken med på dette albumet, men kom ut seinare på Morrison Hotel i 1970.

For dette albumet skifta Ray Manzarek frå Vox Continental orgel til Gibson G101, orgelet han var mest kjend for å nytte på konsertar.

Innhald[endre | endre wikiteksten]

Alle songar er skrivne av Jim Morrison, Robby Krieger, Ray Manzarek og John Densmore

Side ein
# Tittel Lengd
1. «Hello, I Love You»   2:14
2. «Love Street»   2:53
3. «Not to Touch the Earth»   3:56
4. «Summer's Almost Gone»   3:22
5. «Wintertime Love»   1:54
6. «The Unknown Soldier»   3:23
Side to
# Tittel Lengd
7. «Spanish Caravan»   3:03
8. «My Wild Love»   3:01
9. «We Could Be So Good Together»   2:26
10. «Yes, the River Knows»   2:36
11. «Five to One»   4:26
Bonusspor på 40-årsjubileumsutgåva
# Tittel Lengd
12. «Albinoni's Adagio in G-minor»   4:32
13. «Not to Touch the Earth» (dialog) 0:38
14. «Not to Touch the Earth» (Take 1) 4:05
15. «Not to Touch the Earth» (Take 2) 4:18
16. «Celebration of the Lizard»   17:09

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

The Doors
Andre musikarar

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. «Album Review». Rolling Stone Magazine. http://www.rollingstone.com/music/reviews/album/2747/21413. Henta 18. mars 2011.