Aleksanderøya

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket

Aleksanderøya er er den største øya i Antarktis, med ei flatevidd på 49 070 km². Ho ligg i Bellingshausenhavet vest for Antarktishalvøya. Aleksanderøya ligg ved kysten av Antarktis og er samanknytt med fastlandet av Georgisbremmen. Aleksanderøya er omkring 380 km lang i retning nord-sør, 80 km brei i nord og 240 km brei i sør. Dei høgste fjella på øya når opp mot 3000 moh.

Aleksanderøya vart oppdaga 28. januar 1821 av ein russisk polarekspedisjon som var leidd av Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Han gav området namn etter den dåverande tsaren, Aleksander I av Russland. Heilt fram til 1940 trudde ein at landmassen var ein del av fastlandet i Antarktis. Ei gruppe på hundeslede, som var utsendt av United States Antarctic Service (USAS), leidd av norsk-amerikanaren Finn Rønne prova i desember 1940 at det var ei øy.

Øya vert i dag nytta til meteorologiske observasjonar og som base for etterfylling av drivstoff. Både Storbritannia, Chile og Argentina gjer krav på øya.

[endre] Kjelde