Selling England by the Pound

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Selling England by the Pound
Studioalbum av Genesis
Utgjeve 12. oktober 1973
Innspelt August 1973 i Island Studios i London
Sjanger Progressiv rock
Lengd 53:39
Selskap Charisma, Atlantic
Produsent Genesis, John Burns
Kritikk
Genesis-kronologi
Genesis Live
(1973)
Selling England by the Pound The Lamb Lies Down on Broadway
(1974)


Selling England by the Pound er det femte studioalbumet til det progressive rockebandet Genesis, utgjeve 12. oktober 1973 på Charisma Records (Europa) og Atlantic Records (USA). Det var oppfølgjaren til Foxtrot og var det bestseljande albumet til bandet på den tida, med ein tredjeplass i Storbritannia[7] der det låg på lista i 21 veker. Albumet selde til gullplate i USA i 1990. Det slo òg godt an hos kritikarane.

Plateomslaget er måla av Betty Swanwick og vart kalla The Dream. Det originale måleriet hadde ikkje med ein grasklyppar.

Ein nymastra versjon vart gjeve ut på CD i 1994 på Virgin i Europa og på Atlantic Records i Nord-Amerika. Ein SACD/dobbel DVD (inkludert nye 5.1- og stereomiksar) kom ut i Storbritannia 11. november 2008, inkludert mange intervju med bandet og klipp frå konsertar i perioden 1973 og 1974.

Songar[endre | endre wikiteksten]

Dancing with the Moonlit Knight[endre | endre wikiteksten]

«Dancing with the Moonlit Knight» er den første songen på albumet. Songen opnar a cappella og vert så gradvis meir høglydt og livlegare, og vert til slutt ein rockelåtl. Denne songen er ein av dei første der Tony Banks nyttar Mellotron M400, som han nettopp hadde fått. Gitarist Steve Hackett nyttar teknikkar som tapping og sweep-picking på denne songen, noko som var heilt nye teknikkar på denne tida.

Peter Gabriel i kostymet «Britannia» som han hadde på seg under «Dancing with The Moonlit Knight» i 1974

Teksten er ein ironisk kommentar til England på den tida og nyttar referansar til engelske ting som Green Shield Stamps. Tittelen på albumet er kalla opp etter ei linje i denne songen.

Melodien vert repetert i forskjellig form i avslutninga av «The Cinema Show» og inn i «Aisle of Plenty. Motivet dukkar gradvis opp frå ein akkordsekvens, som er dei same akkordane som i «Cinema Show», men der i ei anna rekkefølgje.

Linja «Paperlate, cried a voice in the crowd» inspirerte bandet til songen «Paperlate» i 1982.

I Know What I Like (In Your Wardrobe)[endre | endre wikiteksten]

For meir om dette emnet, sjå I Know What I Like (In Your Wardrobe).

Firth of Fifth[endre | endre wikiteksten]

Tittelen «Firth of Fifth» er eit ordspel på estuaret til elva Forth i Skottland, som ofte vert kalla Firth of Forth.

Songen starta med klassisk klaver og ein rytmisk kompleks bit, der visse takter er i den sjeldne 13/16- og 15/16-takt.[8]

«Firth of Fifth» finst på det andre samlealbumet deira, Platinum Collection (2004). Sjølv om han er tilskriven heile bandet, hevda Banks sidan at mykje av musikken kom frå ideane hans, noko som vart stadfesta av Mike Rutherford[9] og Steve Hackett, som kalla han «ein av dei finaste til Tony».[10] Banks og Rutherford skreiv teksten. Banks sa sidan i Hugh Fielder si The Book of Genesis at det var ein av dei verste tekstane han hadde vore borti.

Songen vart mykje spelt på konsertane til bandet, men ofte utan pianointroduksjonen, fordi Banks følte at han ikkje kunne spele han skikkeleg med sitt RMI elektriske piano som ikkje var berøringssensitivt.

I 2009 sampla DJ Absolut delar frå gitarsoloen for songen «Flashback Memories».

More Fool Me[endre | endre wikiteksten]

«More Fool Me» er ein av to songar frå Gabriel-tida som Phil Collins syng solovokal på (den andre er «For Absent Friends» frå Nursery Cryme i 1971.) Songen handlar om ein mann som blir forlaten av kjærasten, men han er likevel sikker på at det vil ordne seg. Musikalsk er songen mykje enklare og dempa enn resten av albumet med berre akustisk gitar og vokal. Han vart skriven av Phil Collins og Mike Rutherford medan dei sat på trappa utanfor Island Studios. Songen vart òg sungen av Collins på Selling England by the Pound-turneen.

The Battle of Epping Forest[endre | endre wikiteksten]

«The Battle of Epping Forest» var inspirert av ei nyhende om to rivaliserande gjengar som kjempa om territorium i London. Teksten nemner personar som «Mick the Prick» og «Bob the Knob» medan dei kjempar om eit område i Aust-London.

Gabriel nyttar forskjellige stemmer for dei forskjellige rollene.

After the Ordeal[endre | endre wikiteksten]

«After the Ordeal» var hovudsakleg skriven av Hackett. Den første halvdelen er eit livleg klassisk gitarstykke, medan den andre er eit langsamare stykke for elektrisk gitar. Sjølv om Genesis aldri framførte songen på konsert, spelte Hackett songen på sine akustiske turnear. I følgje Banks var både han og Gabriel imot å ta med songen på albumet, og dei hadde mange diskusjonar om dette. Sjølv om Hackett vann i dette tilfellet, var det slike diskusjonar og kranglar som gjorde at Hackett slutta i bandet fire år seinare.

The Cinema Show[endre | endre wikiteksten]

«The Cinema Show» er delt inn i to delar: Den første delen er eit roleg 12-strengsgitarbasert stykke med Gabriel og Collins på harmonivokal, samt ein kort fløytesolo. Etter dette går songen over i ein lang klaversolo av Banks, med rytme i 7/8-takt.

Teksten er skriven av Banks og Rutherford og er inspirert av T. S. Eliot-diktet The Waste Land.

Aisle of Plenty[endre | endre wikiteksten]

«Aisle of Plenty» er meir eller mindre ein reprise av «Dancing with the Moonlit Knight» med tekst som omhandlar same tema. Teksten inneheld mange ordspel som ein kanskje ikkje forstår med mindre ein kjenner til butikkane dei referer til:

"Easy, love, there's the safeway home,
"Thankful for her fine fair discount, Tess co-operates...».

På denne tida var Fine Fare og Safeway store matvarekjeder i Storbritannia og både Tesco og Co-op (The Co-operative Group), var og framleis er matvarekjeder. Ordet aisle frå tittelen er òg tilknytt matvareforretningar.

Mottaking[endre | endre wikiteksten]

Meldingane for albumet då det kom ut var midt på treet. Rolling Stone hylla bandet for å prøve seg på noko annleis i eit elles «stagnert popmiljø», men kritiserte tekstane for dei dårlege ordspela, overbruk av britiske popkulturreferansar, og stundom tåpelege rim.[5]

Nyare meldingar har vore langt meir positive. Allmusic, BBC Music og The Daily Vault har alle kommentert at albumet gjekk attende til den lunefulle særheita på Nursery Cryme medan dei samtidig heldt på hardrockintensiteten og pessimismen frå Foxtrot, og kombinerte det beste av dei to til å laga det som var det beste Genesisalbumet til då.[1][2][4] Sjølv Robert Christgau, som ofte berre avskreiv dei fleste albuma til Genesis, innrømde at songane «Firth of Fifth» og «The Battle of Epping Forest» har «ein kompleksitet i tonen som er ganske sjeldan i alle kunstformer», men oppsummerte resten av albumet med at det «høyrest like nedlatande ut som vanleg».[6]

I 2012 vart albumet rangert på sjuandeplassen av lesarane til Rolling Stone i kåringa av det beste progrockalbumet gjennomtidene..[11] Det var òg på lista til IGN i 2008 over 10 klassiske progrockalbum..[12]

Innhald[endre | endre wikiteksten]

Alle songar er skrivne av Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Steve Hackett og Mike Rutherford

Side ein
# Tittel Lengd
1. «Dancing with the Moonlit Knight»   8:04
2. «I Know What I Like (In Your Wardrobe)»   4:07
3. «Firth of Fifth»   9:35
4. «More Fool Me»   3:10
Side to
# Tittel Lengd
1. «The Battle of Epping Forest»   11:49
2. «After the Ordeal»   4:13
3. «The Cinema Show»   11:06
4. «Aisle of Plenty»   1:32

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

Lister[endre | endre wikiteksten]

Album

År Liste Plassering
1973 UK Albums Chart 3
1974 Billboard Pop Albums 70

Salstrofé[endre | endre wikiteksten]

Organisasjon Nivå Dato
RIAA - USA Gull 20. april 1990

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 Erlewine, Stephen Thomas (2011 [last update]). «Selling England by the Pound – Genesis | AllMusic». allmusic.com. http://www.allmusic.com/album/selling-england-by-the-pound-r8167/review. Henta 24. september 2012. 
  2. 2,0 2,1 Jones, Chris (23. april 2007). «BBC – Music – Review of Genesis – Selling England By The Pound». BBC. http://www.bbc.co.uk/music/reviews/vxhj. Henta 24. september 2012. 
  3. Starostin, George (2006 [last update]). «Genesis». starling.rinet.ru. http://starling.rinet.ru/music/genesis.htm#Pound. Henta 24. september 2012. 
  4. 4,0 4,1 Hill, Herb (8. april 2002). «The Daily Vault Music Reviews : Selling England By The Pound». dailyvault.com. http://dailyvault.com/toc.php5?review=1875. Henta 24. september 2012. 
  5. 5,0 5,1 Gambaccini, Paul (14. mars 1974). «Genesis: Selling England By The Pound : Music Reviews». Rolling Stone. Arkivert frå originalen den 18 June 2008. http://web.archive.org/web/20080618104336/http://www.rollingstone.com/artists/genesis/albums/album/143564/review/5943327/selling_england_by_the_pound. Henta 24. september 2012. 
  6. 6,0 6,1 Christgau, Robert (2011 [last update]). «Robert Christgau: CG: Genesis». robertchristgau.com. http://www.robertchristgau.com/get_artist.php?name=Genesis. Henta 24. september 2012. 
  7. Den britiske salslista Genesis hits
  8. Sheet music of piano introduction
  9. Banks, Collins, Gabriel, Hackett, Rutherford (2007) Genesis Chapter and Verse, s. 168.
  10. Hackett, Steve (1996) Genesis Revisited liner notes
  11. Greene, Andy. «Readers' Poll: Your Favorite Prog Rock Albums of All Time, page 5 of 11». Rolling Stone. http://www.rollingstone.com/music/pictures/readers-poll-your-favorite-prog-rock-albums-of-all-time-20120725/7-genesis-selling-england-by-the-pound-0033753. Henta 27. september 2012. 
  12. «10 Classic Prog Rock Albums». 28 August 2008. http://music.ign.com/articles/906/906215p1.html. Henta 27. september 2012.