Deir al-Asad

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Koordinatar: 32°56′11″N 35°16′19″E
Deir al-Asad
דייר אל-אסד, دير الأسد
lokal kommune
Deir Al-Asad.jpg
Deir al-Asad, 2007
Namneopphav: Løveklosteret[1]
Land Flag of Israel.svg Israel
Distrikt Nord distrikt
Koordinatar 32°56′11″N 35°16′19″E
Areal 4,8 km²
Folketal 8 000 (2011)
Folketettleik 1 667 / km²
Israel location map.svg
Locator Red.svg
Wikimedia Commons: Deir al-Asad

Deir al-Asad (hebraisk דֵיר אֶל-אַסַד; arabisk دير الأسد) er ein arabisk by i Galilea i Israel, nær Karmiel.[2] I 2003 vart kommunen Deir al-Asad slått saman med Majd al-Krum og Bi'ina til byen Shaghur, men då bykommuenn vart oppløyst i 2008 vart kommunen oppretta på ny. I 2011 var folketalet 8 000.[2]

Historie[endre | endre wikiteksten]

I krossfarartida var staden ein kristen busetnad, La Bana, med eit kloster kalla opp etter St. Georg i nærleiken. Då Det osmanske riket tok over, vart dei kristne drivne ut av sultan Suleiman I og etterkomarane deira slo seg sidan ned i den nærliggande busetnaden Bi'ina. Landområdet til den opphavleg kristne busetnaden og kloster vart gjeven av sultanen til sjeiken Al-Asad A-Zaffah frå Safed og sistnemnde grunnla den noverande landsbyen.

Deir al-Asad og den nærliggande Bi'ina var begge busette av drusararVictor Guérin vitja staden i 1875,[3] men seint i 1870-åra, hadde dei emigrert til Hauran for å unngå å verte innkalla i den osmanske hæren.[4] I Palestine Exploration Fund sin Survey of Western Palestine (SWP) i 1881 vart Deir al-Asad skildra som ein landsby med 600 muslimar og nokre ruinar av den originale kristne busetnaden. Han var omgjeven av oliventre og dyrkbar mark, med ei kjelde i nærleiken.[5]

Byen er hovudsakleg busett av familiane Asadi og Dabbah.

I folketeljinga i 1922, utført av Det britiske mandatet, hadde Dair al-Asad eit folketal på 749, alle muslimar.[6] I folketeljinga i 1931 hadde Deir al-Asad 858 muslimske innbyggjarar som budde i 179 hus.[7] I 1945 hadde Deir el Asad 1 100 innbyggjarar, all klassifisert som arabarar. Dei eigde i alt 8 366 dekar med land, medan 7 dekar var offentleg.[8] 1 322 dekar var plantasjar og irrigerte landområde, der 1 340 vart nytta til korn,[9] medan 38 dekar var utbygd (urbane) område.[10]

Før 1962 var landsbyen Deir al-Asad sjølvforsynt med mat. Det vart produsert nok kjøt, frukt, kveite og grønsaker og overskotet vart seld i Akko eller Nasaret. I 1962 vart landområde i Majd al-Kurum-dalen konfiskert for byprosjektet Karmiel, og landsbyen vart derfor strippa for dei mest frodige områda. Berre åslandet i nord, som hovudsakleg bestod av olivenlundar, vart verande i fred. Dette konfikserte landet ruinerte økonomien i Deir al-Asad. I dag driv berre 10 % av arbeidsstyrken på landområdet, og 80 % pendlar dagleg til fabrikkar i Haifa eller arbeider på jødiske gardar.[11][12]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Palmer, 1881, s. 42
  2. 2,0 2,1 Lessons in an Arab Israeli Village
  3. Guérin, 1880, s. 446
  4. Firro, 1992, s. 166.
  5. Conder and Kitchener, 1881, SWP I, s. 150
  6. Barron, 1923, Table XI, Underdistrikt of Akko, s. 36
  7. Mills, 1932, s. 100
  8. Government of Palestina, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in S. Hadawi, Village Statistics, 1945. PLO Research Sentral, 1970 s. 40.
  9. Government of Palestina, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in S. Hadawi, Village Statistics, 1945. PLO Research Sentral, 1970, s. 80
  10. Government of Palestina, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in S. Hadawi, Village Statistics, 1945. PLO Research Sentral, 1970, s. 130
  11. Gilmour, 1983, s. 108.
  12. Amun, Davis, og San´allah, 1977, s. 4–5.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]