Pin Ups

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Pin Ups
Studioalbum av David Bowie
Utgjeve 19. oktober 1973
Innspelt Juli 1973, Château d'Hérouville, Pontoise, Frankrike
Sjanger Rock, glamrock
Lengd 40:30
Selskap RCA Records
Produsent Ken Scott, David Bowie
Kritikk
David Bowie-kronologi
Aladdin Sane
(1973)
Pin Ups Diamond Dogs
(1974)

Pin Ups er det sjuande albumet til den engelske musikaren David Bowie frå 1973, og består berre av songar laga av andre musikarar på siste halvdel av 1960-talet, og som var Bowie sine personlege favorittar. Dette var òg siste album spelt inn i lag med musikarane som utgjorde The Spiders from Mars, som var bandet hans i Ziggy Stardust-perioden. Mick Woodmansey var derimot bytta ut med Aynsley Dunbar.

Pin Ups gjekk inn på listene 3. november 1973, heldt seg der i 21 veker, og nådde førsteplass. Plata gjekk inn igjen på lista 30. april 1983, og heldt seg denne gongen i 15 veker.

Bowie spelte inn ei utgåve av The Velvet Underground sin song «White Light/White Heat» i samband med plateinnspelinga, men denne vart ikkje gjeve ut. Seinare gav Bowie instrumentalutgåva av songen til Mick Ronson for albumet hans Play Don't Worry i 1975.

Kvinna i lag med Bowie på plateomslaget er Twiggy, som var supermodell på 1960-talet.

Konsept[endre | endre wikiteksten]

Ideen bak Pin Ups var å skape ein pause mellom dei to intense konseptalbuma Ziggy Stardust, Aladdin Sane og Diamond Dogs. For å kunne gjere dette, spelte han inn eit coveralbum, utan å miste glamrockatmosfæren. I plateomslaget skildra Bowie sjølv Pin Ups som:

«Desse songane er blant favorittane mine frå '64–67'-perioden i London. / Dei fleste av gruppene spelte på the Ricky-Tick. / Somme er framleis med oss. / Pretty Things, Them, Yardbirds, Syd's Pink Floyd, Mojos, Who, Easybeats, Merseys, The Kinks. / Love-on ya!»

Innhald[endre | endre wikiteksten]

Side ein
# Tittel Låtskrivar(ar) Lengd
1. «Rosalyn» (opphavleg spelt av The Pretty Things) Jimmy Duncan, Bill Farley 2:27
2. «Here Comes the Night» (Mest kjend med Them) Bert Berns 3:09
3. «I Wish You Would» (Mest kjend med The Yardbirds) Billy Boy Arnold 2:40
4. «See Emily Play» (Opphavleg spelt av Pink Floyd) Syd Barrett 4:03
5. «Everything's Alright» (Opphavleg spelt av The Mojos) Nicky Crouch, John Konrad, Simon Stavely, Stuart James, Keith Karlson 2:26
6. «I Can't Explain» (Opphavleg spelt av The Who) Pete Townshend 2:07
Side to
# Tittel Låtskrivar(ar) Lengd
7. «Friday on My Mind» (Opphavleg spelt av The Easybeats) George Young, Harry Vanda 3:18
8. «Sorrow» (Opphavleg spelt av The McCoys) Feldman, Goldstein, Gottehrer 2:48
9. «Don't Bring Me Down» (Opphavleg spelt av The Pretty Things) Johnny Dee 2:01
10. «Shapes of Things» (Opphavleg spelt av The Yardbirds) Paul Samwell-Smith, Jim McCarty, Keith Relf 2:47
11. «Anyway, Anyhow, Anywhere» (Opphavleg spelt av The Who) Pete Townshend, Roger Daltrey 3:04
12. «Where Have All the Good Times Gone» (Opphavleg spelt av The Kinks) Ray Davies 2:35
Bonusspor (1990 Rykodisc/EMI)
# Tittel Låtskrivar(ar) Lengd
1. «Growin' Up» (Tidlegare ikkje gjeven ut tidlegare. Frå tidleg i Diamond Dogs-innspeligna. Opphavleg spelt inn av Bruce Springsteen) Bruce Springsteen 3:26
2. «Amsterdam» (Opphavleg spelt inn av Jacques Brel, engelsk omsetjing av Mort Shuman) Jacques Brel, Mort Shuman 3:19

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]