Outside-turneen

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Outside-turneen
Turné av David Bowie
Stad Nord-Amerika
Europa
Tilknytt(e) album 1. Outside
Startdato 14. september 1995
Sluttdato 20. februar 1996
Talet på konsertar 68
Konsertkronologi
Sound+Vision-turneen
(1990)
Outside-turneen Outside sommarfestivalturné
(1996)
Konsertkronologi for Nine Inch Nails
Self Destruct-turneen
(1994–95)
Outside-turneen Fragility-turneen (1999–2000)

Outside-turneen var ein konsertturné av den engelske rockemusikaren David Bowie, som opna i september1995 og varte i fem månader. Opningskonserten gjekk før albumet 1. Outside kom ut, som turneen er kalla opp etter. Turneen vitja Nord-Amerika og Europa. and Europe.

På den amerikanske turneen delte Bowie scene med Nine Inch Nails, som overlappa konserten til Bowie og danna eit samanhengande show. Morrissey var oppvarmingsartist for den europeiske delen av turneen, men trekte seg etter ni konsertar. På utvalde konsertar framførte Reeves Gabrels songar frå albumet The Sacred Squall of Now i tillegg til at han spelte med Nine Inch Nails og David Bowie.

Offisielle konsertopptak frå turneen, Ouvre le Chien (Live Dallas 95) kom ut i juli 2020 og No Trendy Réchauffé (Live Birmingham 95) i desember 2020.

I ei lesarundersøking i Rolling Stone i 2012 vart turneen (Nine Inch Nails med Bowie) kåra til ein av dei 10 beste oppvarmingsartistane i rockehistoria.[1]

Turnéhistorie[endre | endre wikiteksten]

Dei første øvingane vart gjort i Complete Music Studios New York før dei flytta til Mullins Center, der Nine Inch Nails vart med på øvingane.[2]

Det var den første turneen til Bowie etter at han la dei største hittane sine på hylla etter Sound+Vision-turneen (1990). Bowie sa «Me kjem til å spele nokre eldre songar, men ingen opplagte ting. Eg fann ut under øvinga at eldre songar eg ikkje har spelt på ei stund passa fint inn med dei nye songane - ting som ... 'Joe the Lion'. Så eg ser fram til det.»[3] Andre songar frå katalogen til Bowie som han spelte på turneen var mellom andre «Scary Monsters (and Super Creeps)», «Look Back in Anger», «Andy Warhol» og «Breaking Glass».[4]

Bowie snakka om kvifor han valte å turnere med Nine Inch Nails: «Eg personleg likte kombinasjonen av NIN og meg, men fansen min gjorde det ikkje. Uflaks!! Det var òg eit ekstremt ungt publikum, mellom omtrent 12 og 17 år gammalt. Utgangspunktet mitt var ganske enkelt: Eg har nettopp laga eit eventyrleg album, kva kan eg gjera no for å gjera konsertane eventyrlege. Når eg såg på det, verka det logisk å konfrontera meg sjølv med NIN-publikummet. Eg visste at det ville vera vanskeleg å fanga dei med musikk dei aldri har høyrt, av ein artist som dei berre visste namnet på.»[5]

Trent Reznor har fleire gonger sagt at han var kraftig inspirert av David Bowie,[6] og arbeidde med Bowie på ein remiks av «The Hearts Filthy Lesson» og seinare av singelen «I'm Afraid of Americans» i 1997. Då han vart spurt i 1995 om albumet Outside var inspirert av Nine Inch Nails, svarte Bowie , «bandet som eg faktisk var ganske inspirert av var tre karar frå Sveits kalla The Young Gods ... eg kjende til dei før eg vart klar over Nine Inch Nails.»[7]

Kulssar og kostyme[endre | endre wikiteksten]

For turneen gjekk Bowie for eit smålåte scenedesign med somme bannerar og mannekengar, og unngjekk den teatralske presentasjonen frå dei tidlegare turenane som Glass Spider-turneen i 1987 og Sound+Vision-turneen i 1990.[4] Scenen «likna ein anleggsområde med krøllete laken med malingflekkar draperte rundt scenen», og eit gammaldags bord og stol i det eine hjørnet, som Bowie stundom klatra på under konertane.[2]

Bowie hadde eit par kostyme for turneen, som varierte mellom Europa og USA, inkludert tre jakkar designa av Alexander McQueen.[2]

Hendingar[endre | endre wikiteksten]

Bowie opna eit intervju for turneen med USA Today på opningsdagen for turneen, den 14. september 1995 med spørsmålet «Korleis gjer du kommersielt sjølvmord? Vel, du gjer dette: spel songar frå eit album som ikkje er komen ut enno, og kompletter det med obskure songar frå fortida som du aldri har gjort på scenen før.»[8]

Under turneen, då Nine Inch Nails kom til slutten av sin konsert, spelte dei to banda i lag med både Nine Inch Nails og Bowie og bandet hans som spelte «Subterraneans», «Hallo Spaceboy» og «Scary Monsters (and Super Creeps)», etterfølgd av dei to Nine Inch Nails-songane «Reptile» og «Hurt» før Bowie fortsette konserten aleine.[6]

Tidleg på turneen var nesten «100 % av publikum der for å høyre Nails», noko som var utfordrande for Bowie, som sa «Dei første vekene måtte me tilpasse oss kjenslemessig til det faktum at me skulle bli utfordra kvar kveld for å synkronisere med kva folk kom til showet for. Men så byrjar du å innsjå at om du skal fortsette, er det betre å nyte det du gjer. Jo meir me gjorde det, jo meir kommuniserte det til publikum. Slik gjekk det frå overleving til å vere ein god turné.»[9]

Bowie signerte eksemplar av albumet sitt på ein lokal platebutikk i New York den 26. september 1995.[2]

Morrissey var meint å vere oppvarmingsartist for den europeiske delen av turneen, men slutta brått og uventa like før konserten i Aberdeen den 29. november 1995.[10] Oppvarmingsartiane vart dermed The Gyres, Echobelly, musikkgruppa PlaceboPlacebo, Electrafixion (med Ian McCulloch) og ulike lokale band.

Turnéband[endre | endre wikiteksten]

Konsertar[endre | endre wikiteksten]

Dato By Land Spelestad Publikum
Nord-Amerika
14. september 1995 Hartford USA Meadows Music Theatre 30 000/30 000
16. september 1995 Mansfield Great Woods Arts Center 19 000/19 000
17. september 1995 Hershey Hersheypark Stadium 30 000/30 000
20. september 1995 Toronto Canada SkyDome 46 000/46 000
22. september 1995 Camden USA Blockbuster Center 25 000/25 000
23. september 1995 Burgettstown Star Lake Amphitheater 23 000/23 000
27. september 1995 East Rutherford Meadowlands Arena 40 000/40 000
28. september 1995
30. september 1995 Cuyahoga Falls Blossom Music Center 23 000/23 000
1. oktober 1995 Tinley Park New World Music Theatre 28 000/28 739
3. oktober 1995 Auburn Hills The Palace of Auburn Hills 20 000/22 000
4. oktober 1995 Columbus Polaris Amphitheater 20 000/20 000
6. oktober 1995 Bristow Nissan Pavilion 25 000/25 000
7. oktober 1995 Raleigh Walnut Creek Amphitheatre 20 000/20 000
9. oktober 1995 Atlanta Lakewood Amphitheatre 18 000/18 900
11. oktober 1995 Maryland Heights Riverport Amphitheatre 20 000/20 000
13. oktober 1995 Dallas Starplex Amphitheatre 20 000/20 000
14. oktober 1995 Austin South Park Meadows 16 000/17 000
16. oktober 1995 Denver McNichols Sports Arena 17 000/18 500
18. oktober 1995 Phoenix Desert Sky Pavilion 20 000/20 100
19. oktober 1995 Las Vegas Thomas & Mack Center 14 700/15 300
21. oktober 1995 Mountain View Shoreline Amphitheatre 22 500/22 500
24. oktober 1995 Tacoma Tacoma Dome 23 000/23 000
25. oktober 1995 Portland The Rose Garden 19 490/21 000
28. oktober 1995 Inglewood Great Western Forum 35 000/35 000
29. oktober 1995
31. oktober 1995 Los Angeles Hollywood Palladium 3 450/3 700
Europa
14. november 1995 London England Wembley Arena 50 000/50 000
15. november 1995
17. november 1995
18. november 1995
20. november 1995 Birmingham National Exhibition Centre 30 000
21. november 1995
23. november 1995 Belfast Northern Ireland (flytta til 5. desember 1995) King's Hall - Played Zenith de Paris (MTV EMA) framførte «The Man Who Sold The World»
24. november 1995 Dublin Irland Point Depot 13 000/13 000
26. november 1995 Exeter England Westpoint Arena 7,500/7,500
27. november 1995 Cardiff Wales Cardiff International Arena 12 500/12 500
29. november 1995 Aberdeen Skottland Exhibition Centre 8 500/8 500
30. november 1995 Glasgow Scottish Exhibition and Conference Centre 10 000/10 000
3. desember 1995 Sheffield England Sheffield Arena 26 000/26 000
4. desember 1995 (avlyst) Sheffield Arena
5. desember 1995 Belfast Northern Ireland King's Hall 6 540/6 974
6. desember 1995 Manchester England (flytta) Nynex Arena
7. desember 1995 Newcastle upon Tyne Newcastle Arena 11 000/11 000
8. desember 1995 Manchester Nynex Arena 21 000/21 000
13. desember 1995 Birmingham National Exhibition Centre (Hall 5)
(Big Twix Mix Show)
15 000/15 000
17. januar 1996 Helsinki Finland Helsinki Ice Hall 8 200/8 200
19. januar 1996 Stockholm Sverige Globe Arena 16 000/16 000
20. januar 1996 Göteborg Scandinavium 14 000/14 000
22. januar 1996 Oslo Norway Spektrum 9 700/9 700
24. januar 1996 København Danmark Valby-hallen 15 000/15 000
25. januar 1996 Hamburg Tyskland Sporthalle 7 000/7 000
27. januar 1996 Brussel Belgia Vorst Forest Nationaal 8 000/8 000
28. januar 1996 Utrecht Nederland Prins Van Oranjehall 6 000/6 000
30. januar 1996 Dortmund Tyskland Westfalenhalle 16 000/16 000
31. januar 1996 Frankfurt Festhalle 13 500/13 500
1. februar 1996 Berlin Deutschlandhalle 10 000/10 000
3. februar 1996 Praha Czech Republic Sportovni Hala 15 000/15 000
4. februar 1996 Wien Austria Stadthalle 16 000/16 000
6. februar 1996 Ljubljana Slovenia Hala Tivoli 6 000/6 000
8. februar 1996 Milano Italia Palatrussardi 8 479/8 479
9. februar 1996 Bologna Palasport Casalecchio 5 271/5 271
11. februar 1996 Lyon Frankrike Halle Tony Garnier 17 000/17 000
13. februar 1996 Geneva Sveits SEG Geneva Arena 9 500/9 500
14. februar 1996 Zürich Hallenstadion 11 000/11 000
16. februar 1996 Amnéville Frankrike Le Galaxie 12 000/12 000
17. februar 1996 Lille Zénith de Lille 6 000/7 000
18. februar 1996 Rennes Salle Expos-Aeroport 3 000/3 000
20. februar 1996 Paris Palais Omnisports de Paris-Bercy 19 095/19 095
Total 1 040 925 / 1 050 958 (99%)

Songar[endre | endre wikiteksten]

Frå The Man Who Sold the World

Frå Hunky Dory

Frå The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars

Frå Live Santa Monica '72

Frå Ziggy Stardust: The Motion Picture

Frå Diamond Dogs

Frå Low

Frå "Heroes"

Frå Lodger

Frå Scary Monsters (and Super Creeps)

Frå Black Tie White Noise

Frå Outside

Andre songar:

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. «Readers' Poll: The 10 Best Opening Acts in Rock History», Rolling Stone, 11. juli 2012, henta 16. september 2021 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Alexander, Alex (1998), Outside Tour Ultimate Guide 
  3. Hendrickson, Mark (November 1995), David Bowie: Outside Looking in, arkivert frå originalen 28. mars 2002, henta 16. september 2021 
  4. 4,0 4,1 Pareles, Jon (29. september 1995), «POP REVIEW; Bowie and Nails Mesh (Sometimes)», New York Times, henta 11. september 2021 
  5. «Can the Real David Bowie Rise, Please?», HUMO, 5. desember 1995, arkivert frå originalen 16. juni 2013, henta 6. juni 2013 
  6. 6,0 6,1 Weisel, Al (2. november 1995), «Performance: Nine Inch Nails / David Bowie», Rolling Stone magazine (720): 28 
  7. Newquist, HP (January 1996). «No Longer A Lad Insane». Guitar. Arkivert frå originalen 6. januar 2011. 
  8. Gundersen, Edna (14. september 1995), «Cover Story: Bowie, Beyond fame and fashion», USA Today: D1–2 
  9. Sprague, David (February 1997), «David Bowie Interview», Pulse magazine: 34–37, 72–73 
  10. Nicholas Pegg, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2004, ISBN 1-903111-73-0
  11. Discogs - Zachary Alford - (profile & discography)