“Heroes” av David Bowie

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne artikkelen handlar om songen. For albumet, sjå “Heroes”.
“Heroes”
Singel av David Bowie
frå albumet "Heroes"
Utgjeve 23. september 1977
Innspelt Hansa Studio by the Wall, Berlin juli-august 1977
Sjanger Krautrock, kunstrock
Lengd 3:32 (singel)
6:07 (album)
Selskap RCA Records
Låtskrivar(ar) David Bowie, Brian Eno
Produsent David Bowie, Tony Visconti
David Bowie-kronologi
«Be My Wife»
(1977)
“Heroes” «Beauty and the Beast»
(1978)


«“Heroes”» er ein song skriven av David Bowie og Brian Eno i 1977. Han var produsert av Bowie og Tony Visconti og vart gjeven ut som singel og som tittelsporet på albumet "Heroes". Songen var eit produkt av den produktive 'Berlin'-perioden til Bowie, og livet i byen vart krystallisert i ei soge om eit kjærastepar som møtes i skuggen av Berlinmuren. Songen vart ikkje ein stor hit då han kom ut, men vert i dag rekna som ein av signaturlåtane til Bowie og er velkjend frå mange reklamar. Han er omtalt som den nest mest covra låten til Bowie etter «Rebel Rebel».[1]

Bakgrunn[endre | endre wikiteksten]

Tittelen på songen er ein referanse til «Hero» av det tyske bandet Neu! frå 1975,[2] som Bowie og Eno var tilhengjarar av. Det var ein av dei første songane dei spelte inn for albumet, men han vart verande ein instrumental til slutten av produksjonen.[1] Hermeteikna i tittelen vart sett inn for å vise til den ironiske meininga av uttrykket.[3][4] Produsent Tony Visconti tilskreiv seg sjølv for å ha inspirert til biletet av dei to kjærastane som kyssar ved Berlinmuren, då han og korvokalist Antonia Maaß gav kvarandre ein klem føre Bowie då han såg ut av vindauget i Hansa Studio.[5] Bowie sa då songen kom ut at personane i songen var eit ukjend, ungt par, men Visconti, som var gift med Mary Hopkin på denne tida, meiner at det var fordi Bowie ikkje ville fortelje nokon om forholdet hans til Maaß. Bowie stadfesta dette i 2003.[1]

Innspelinga[endre | endre wikiteksten]

Musikken, skriven av Bowie og Eno, har vorte samanlikna med ein Wall of Sound-produksjon, med ein bølgjande mur av gitarar, perkusjon og synthesizerar.[5] Eno har sagt at musikalsk har stykket alltid høyrdest «storarta og heroisk ut» og at han hadde «akkurat det ordet - heroes, helt - i tankane, sjølv før Bowie byrja å skrive teksten».[1] Det grunnleggande akkompagnementet bestod av eit vanleg arrangement med piano, bassgitar, rytmegitar og trommer. Resten av instrumenta var heller spesielle. Desse bestod stort sett av synthesizerdelar av Eno med hjelp av ein EMS VCS3 for å produsere lågfrekvente bordunar, med ein rytmefrekvens frå tre oscillatorar som produserte ein ristande effekt. I tillegg skapte King Crimson-gitarist Robert Fripp ein uvanleg vedvarande lyd på gitaren, skapt av feedback ved at han sat forskjellige stader i rommet for å endre tonen på feedbacken. Tony Visconti rigga eit system med tre mikrofonar for å fange den episke vokalen, med ein mikrofon like føre Bowie, ein 7 meter unna og den siste 17 meter unna. Mikrofonane hadde lydsperrer som opna seg når volumet frå stemma til Bowie vart høg nok, slik at berre den første var open for den rolegare vokalen i starten av songen, den andre opna seg når vokalen vart litt høgare, og alle tre av dei opna seg for dei mest høglydte partia. Dette skapte progressivt meir klang og atmosfære etter høgare vokalen vart.[6]

Utgjeving og etterverknad[endre | endre wikiteksten]

«"Heroes"» vart gjeven ut på forskjellige språk og forskjellige lengder (ein samlar sin våte draum i følgje NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray,[3]). I motsetnad til den forbløffande studiosituasjonen, vart videoen (regissert av Stanley Dorfman)[7] naken og enkel, der Bowie syng songen i eit enkelt opptak, filma frå forskjellige vinklar, i eit mørkt rom føre ein lyskastar. Trass i at singelen vart promotert, mellom anna med den første framferda til Bowie på Top of the Pops sidan 1972,[5] nådde berre singelen 24. plass i Storbritannia og nådde ikkje lista i det heile i USA.

I februar 1999 kåra Q Magazine «"Heroes"» som ein av dei 100 største singlane gjennom tidene. I mars 2005 plasserte det same magasinet songen på 56. plass på lista si over dei 100 beste gitarsongane. I 2004 rangerte Rolling Stone songen på 46. plass på lista si over dei 500 største songane gjennom tidene. Songen var med på lista til Pitchfork Media over dei «500 største songane frå punk til i dag» i 2008. John J. Miller frå National Review rangerte «"Heroes"» på 21. plass på ei liste over «dei 50 største konservartive rockesongane».[8] Uncut plasserte øvst på lista si over dei 40 største Bowie-songane i 2008.

Bowie har ofte spelt songen på konsertane sine. Songen har vorte mykje nytta i reklamefilmar, mellom anna for Microsoft, Kodak, CGU Insurance, HBO Olé (HBO Latin America) og forskjellige idrettsarrangørar verda over. Heroes finst i videospelet Rock Band.

Songen vart spelt under innmarsjen til deltakarane i opningsseremonien til sommar-OL 2012 i London då dei britiske utøvarane entra stadion.

I Tyskland[endre | endre wikiteksten]

Sjølv om Berlinmuren (og med det, delinga av Tyskland) er direkte referert til i songen, er «"Heroes"» i Tyskland mest kjend for å ha vore ein del av filmmusikken til Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo, ein film frå 1981 om heroinmisbruket til ei ung jente i Vest-Berlin. Ein tospråkleg versjon av songen vert spelt under ein av dei mest minneverdige scenane i filmen.

Innhald[endre | endre wikiteksten]

7": RCA / PB 11121 (US)[endre | endre wikiteksten]

  1. «Heroes» (David Bowie, Brian Eno) – 3:38
  2. «V-2 Schneider» (Bowie) – 3:10

7": RCA / 20629 (Australia)[endre | endre wikiteksten]

  1. «Heroes» (English version) (single edit) - 3:29
  2. «"Héros"» (French version) - 3:31
  3. «"Helden"» (German version) - 3:32
  4. «V-2 Schneider» - 3:10

12": RCA / JD-11151 (US)[endre | endre wikiteksten]

  1. «"Heroes"» (album version) - 6:07
  2. «"Heroes"» (single edit) - 3:29
  • US promo

12": RCA / PC-9821 (GER)[endre | endre wikiteksten]

  1. «"Heroes"/"Helden"» (English/German version) - 6:09
  2. «"Heroes"/"Héros"» (English/French version) - 6:09


Medverkande[endre | endre wikiteksten]

Konsertversjonar[endre | endre wikiteksten]

  • Bowie spelte songen då han deltok på Bing Crosby sin julespesial i 1977, Bing Crosby's Merrie Olde Christmas.
  • Eit konsertopptak frå Philadelphia Spectrum i april 1978 vart gjeven ut på konsertalbumet Stage.
  • Ei utgåve frå Live Aid i 1985 har vorte skildra som «den beste versjonen av "Heroes" han nokon gong song».[9] Thomas Dolby spelte klaverinstrument på denne versjonen.
  • Songen vart framført på Freddie Mercury Tribute Concert i 1992 av Bowie, Mick Ronson og John Deacon, Roger Taylor og Brian May frå Queen.
  • Ein akustisk versjon av songen vart spelt i 1996 på The Bridge School Benefit Concert i Shoreline Amphitheater i Mountain View, California, og seinare gjeven ut på The Bridge School Benefit Concert-albumet.
  • Songen vart framført av Bowie på The Concert for New York City den 20. oktober 2001.

Andre utgjevingar[endre | endre wikiteksten]

Andre versjonar[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Nicholas Pegg (2000). The Complete David Bowie: s.90-92
  2. Mat Snow (2007). "Making Heroes", MOJO 60 Years of Bowie: s.69
  3. 3,0 3,1 Roy Carr & Charles Shaar Murray (1981). Bowie: An Illustrated Record: s.90-92
  4. NME interview in 1977 with Charles Shaar Murray. Retrieved from Bowie: Golden Years.
  5. 5,0 5,1 5,2 David Buckley (1999). Strange Fascination - David Bowie: The Definitive Story: s.323-326
  6. Richard Buskin (October 2004). "Classic Tracks: Heroes", Sound on Sound. Henta 9. mai 2011.
  7. Gallo, Phil (12 November 2008). «Bowie Videos Play MoMA». Variety.com: The Set List (Reed Elsevier). Henta 1 November 2009. 
  8. John J. Miller (26. mai 2006). "Rockin' the Right", National Review Online. Henta 9. mai 2011.
  9. David Buckley (1999). Op Cit: s.424