Karl Alexander Müller
Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
| Karl Alexander Müller | |
 Alex Müller i 2001. |
|
| Fødd | 20. april 1927 (86 år) Basel i Sveits |
|---|---|
| Nasjonalitet | Sveitsisk |
| Institusjonar | IBM Research Universität Zurich Battelle Memorial Institute |
| Alma mater | ETH Zürich |
| Kjend for | Høgtemperatur-superleiar |
| Utmerkingar | Nobelprisen i fysikk (1987) |
Karl Alexander Müller (fødd 20. april 1927) er ein sveitsisk fysikar. Müller mottok Nobelprisen i fysikk i 1987, saman med Johannes Georg Bednorz, «for oppdaginga deira av eit superleiande oksid i keramisk materiale».
Müller vart utdanna frå Eidgenössische Technische Hochschule Zürich, og var lektor ved Universität Zurich fram til han i 1963 vart tilsett ved IBMs forskingssenter i Rüschlikon. Her jobba han fram til han gjekk av med pensjon, og dreiv spesielt med låge temperaturar, mellom anna varmeleiingseigenskane til oksidsambindingar.
Verk [endre]
- (med J.G. Bednorz): Possible High Tc Superconductivity in the Ba-La-Cu-O System. In: Zeitschrift für Physik. B: Condensed matter bind 64 (1986) s. 189–193. ISSN 0722-3277. (Volltext).
- Paramagnetische Resonanz von Fe3+ in SrTiO3 Einkristallen. Diss. ETH Zürich 1958. (Abstract).
Kjelder [endre]
- Denne artikkelen bygger på «Karl Alexander Müller» frå Wikipedia på bokmål, den 22. februar 2012.
